Biblia Warszawska
Księga Psalmów 147:11
147:1

Chwalcie Pana, Albowiem dobrze jest śpiewać Bogu naszemu, Bo to wdzięczna rzecz; pieśń chwały jest miła.
147:2

Pan buduje Jeruzalem, Zgromadza rozproszonych Izraela.
147:3

Uzdrawia tych, których serce jest złamane, I zawiązuje ich rany.
147:4

Wyznacza liczbę gwiazd, Wszystkim nadaje imiona.
147:5

Wielki jest Pan nasz i potężny w mocy, Mądrość jego jest niezmierzona.
147:6

Pan podnosi pokornych, Bezbożnych do ziemi poniża.
147:7

Śpiewajcie Panu pieśń dziękczynną, Grajcie Panu naszemu na cytrze!
147:8

Okrywa niebiosa obłokami, Przygotowuje deszcz dla ziemi, Sprawia, że trawa rośnie na górach.
147:9

Daje bydłu pokarm jego, Młodym krukom, gdy do niego wołają.
147:10

Nie lubuje się w sile rumaka, Nie ma upodobania w goleniach męża.
147:11

Pan ma upodobanie w tych, którzy się go boją, Którzy ufają łasce jego.
147:12

Chwal, Jeruzalem, Pana; Sław, Syjonie, Boga swego!
147:13

Bo On umocnił zasuwy bram twoich, Błogosławił synom twoim wśród ciebie.
147:14

On zapewnia pokój granicom twoim, Karmi cię najlepszą pszenicą.
147:15

On posyła swój rozkaz na ziemię, Szybko biegnie słowo jego.
147:16

On daje śnieg jak wełnę, Szron jak popiół rozsypuje.
147:17

Rozrzuca grad swój jak okruchy, Któż ostoi się przed jego mrozem?
147:18

Posyła słowo swoje i sprawia roztopy, Wionie swym wiatrem i ciekną wody.
147:19

Oznajmił swe słowo Jakubowi, Ustawy swe i prawa Izraelowi.
147:20

Nie uczynił tak żadnemu ludowi, Dlatego nie znają jego praw. Alleluja.