Wyszukiwanie
Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 78:28
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu78:1
Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
78:2
Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
78:3
Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.
78:4
Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Pańskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.
78:5
Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,
78:6
Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;
78:7
Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;
78:8
Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.
78:9
Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzień wojny tył podali.
78:10
Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.
78:11
Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.
78:12
Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.
78:13
Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.
78:14
Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.
78:15
Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.
78:16
Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.
78:17
A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;
78:18
I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.
78:19
A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?
78:20
Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?
78:21
Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogień się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;
78:22
Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.
78:23
Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.
78:24
I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.
78:25
Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.
78:26
Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;
78:27
I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;
78:28
Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.
78:29
I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.
78:30
A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:
78:31
Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.
78:32
Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;
78:33
Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.
78:34
Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,
78:35
Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
78:36
(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;
78:37
A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)
78:38
On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;
78:39
Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.
78:40
Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?
78:41
Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.
78:42
Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;
78:43
Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;
78:44
Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.
78:45
Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:
78:46
I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szarańczy.
78:47
Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.
78:48
I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.
78:49
Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.
78:50
Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;
78:51
I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;
78:52
Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.
78:53
Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)
78:54
Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.
78:55
I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.
78:56
A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.
78:57
Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.
78:58
Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.
78:59
Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,
78:60
Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,
78:61
Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.
78:62
Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.
78:63
Młodzieńców jego ogień pożarł, a panienki jego nie były uczczone.
78:64
Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.
78:65
Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.
78:66
I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną hańbę podał ich.
78:67
Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,
78:68
Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.
78:69
I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.
78:70
I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;
78:71
Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;
78:72
Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was?
I Kor 3:16
I Kor 3:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Matka Tymoteusza miała na imię Eunice a jego babcia nazywała się Lois (II Tym 1:2-5).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?