Wyszukiwanie
Biblia Warszawska
Księga Psalmów 78:23
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu78:1
Pieśń pouczająca. Asafowy. Słuchaj, ludu mój, nauki mojej, Nakłońcie uszu na słowa ust moich!
78:2
Do przypowieści otworzę usta moje, Opowiem zagadkowe dzieje starodawne.
78:3
Cośmy słyszeli i poznali, I co nam opowiadali ojcowie nasi,
78:4
Tego nie zataimy przed synami ich, Lecz opowiemy przyszłemu pokoleniu: Chwalebne czyny Pana i moc jego, Oraz cudowne dzieła, których dokonał.
78:5
Związał Jakuba przykazaniami I ustanowił w Izraelu zakon, Który nadał ojcom naszym, Aby głosili go synom swoim,
78:6
Aby poznało go następne pokolenie, A synowie, którzy się urodzą, Znów opowiadali go dzieciom swoim:
78:7
Że mają pokładać nadzieję w Bogu I nie zapominać o dziełach Bożych, Lecz strzec przykazań jego;
78:8
Żeby nie byli, jak ojcowie ich, Pokoleniem przekornym i niewiernym, Pokoleniem niestałego serca, Którego duch nie był wierny Bogu.
78:9
Synowie Efraima, łucznicy, Uciekli w dniu boju.
78:10
Nie strzegli przymierza Bożego, A według zakonu jego nie chcieli postępować.
78:11
Zapomnieli o czynach jego I o cudownych dziełach, które im ukazał.
78:12
Wobec ojców ich czynił cuda W ziemi egipskiej, na polach Soanu.
78:13
Rozdzielił morze i przeprowadził ich, I ustawił wody jak wały.
78:14
Prowadził ich za dnia w obłoku, A całą noc w blasku ognia.
78:15
Rozłupał skały na pustyni I napoił ich obficie jakby głębiami wód.
78:16
Sprawił, że strumienie trysnęły ze skały I wody spływały jak rzeki.
78:17
Lecz oni dalej grzeszyli przeciwko niemu I buntowali się przeciwko Najwyższemu na pustyni.
78:18
Kusili Boga w sercu swym, Żądając pokarmu według woli swojej.
78:19
Mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy może Bóg zastawić stół na pustyni?
78:20
Oto uderzył w skałę I wody trysnęły, a rzeki popłynęły. Czy również będzie mógł dać chleb? Czy przygotuje mięso ludowi swemu?
78:21
Przeto Pan, usłyszawszy to, uniósł się gniewem; Ogień zapłonął przeciwko Jakubowi, Także i gniew wybuchnął przeciwko Izraelowi,
78:22
Że nie uwierzyli Bogu I nie zaufali zbawieniu jego.
78:23
Rozkazał więc obłokom w górze I otworzył bramy niebios.
78:24
Spuścił im, jak deszcz, mannę na pokarm I dał im zboże z niebios.
78:25
Wszyscy jedli chleb anielski; Zesłał im żywności do syta.
78:26
Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu I przyniósł mocą swoją wiatr południowy.
78:27
Spuścił na nich mięso jak proch, A ptactwo skrzydlate jak piasek morski.
78:28
Padło ono pośród ich obozu, Wokół ich namiotów.
78:29
Jedli i nasycili się bardzo; I dał im, czego pożądali.
78:30
A gdy się nadal nie wyzbyli żądzy, Choć jeszcze pokarm był w ustach ich,
78:31
Spadł na nich gniew Boży I pozabijał najznakomitszych wśród nich, A młodzież Izraela powalił.
78:32
Mimo to nadal grzeszyli I nie uwierzyli cudownym dziełom jego.
78:33
Przeto sprawił, że marnie dokonali dni swoich, A lat swoich w trwodze.
78:34
Gdy ich zabijał, szukali go, Nawracali się i skwapliwie garnęli do Boga.
78:35
Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, Że Bóg Najwyższy jest odkupicielem ich.
78:36
Schlebiali mu ustami, A językiem okłamywali go,
78:37
Bo serce ich nie było szczere wobec niego I nie byli wierni jego przymierzu.
78:38
On jednak, będąc miłosierny, Odpuszczał im winę i nie wytracił. Często powściągał swój gniew i nie zapłonął całą gwałtownością swoją.
78:39
Pamiętał o tym, że są ciałem, Tchnieniem, które ulatuje i nie wraca.
78:40
Ileż to razy buntowali się przeciwko niemu na pustyni I zasmucali go na pustkowiu!
78:41
Ustawicznie kusili Boga I zasmucali Świętego Izraela.
78:42
Nie pamiętali czynów jego ręki, Dnia, w którym wyzwolił ich od ciemięzcy,
78:43
Gdy czynił w Egipcie znaki, A cuda swe na polach Soanu,
78:44
Gdy przemienił w krew rzeki ich A potoki ich tak, że pić nie mogli.
78:45
Zesłał na nich robactwo, które ich pożerało, I żaby, które ich trapiły;
78:46
Wydał chrząszczom plony ich, A znój ich szarańczy.
78:47
Zniszczył gradem winnice ich, A sykomory ich szronem.
78:48
Wydał na pastwę gradu bydło ich, A stada ich błyskawicom.
78:49
Spuścił na nich zapalczywość swego gniewu, Popędliwość, zaciekłość i utrapienie, Poczet aniołów zagłady.
78:50
Dał upust gniewowi swemu, Nie ochronił od śmierci duszy ich, A życie ich wydał zarazie.
78:51
Pobił wszystkich pierworodnych w Egipcie, Pierwociny tężyzny męskiej w namiotach Chama.
78:52
Jak owce wyprowadził lud swój, A wiódł ich jak trzodę po pustyni.
78:53
Prowadził ich bezpiecznie tak, że się nie lękali, A nieprzyjaciół ich przykryło morze!
78:54
Przywiódł ich do swojej świętej ziemi, Do góry, którą nabyła prawica jego.
78:55
Wypędził przed nimi narody, Wyznaczył sznurem ich dziedzictwo I osadził w namiotach ich plemiona izraelskie.
78:56
Oni zaś kusili Boga i buntowali się przeciwko Najwyższemu, I nie strzegli przykazań jego,
78:57
Lecz odstępowali i byli niewierni jak ojcowie ich; Zawiedli jak łuk obwisły.
78:58
Rozgniewali go swoim bałwochwalstwem na wzgórzach, A bałwanami swymi wzbudzili jego zazdrość.
78:59
Bóg usłyszał to, zapłonął gniewem I zupełnie odrzucił Izraela.
78:60
Porzucił przybytek w Sylo, Namiot, w którym mieszkał wśród ludzi.
78:61
Oddał w niewolę arkę przymierza I chwałę swoją w ręce wroga.
78:62
Wydał lud swój na pastwę miecza I rozgniewał się na dziedzictwo swoje.
78:63
Ogień pożarł młodzieńców jego, A dziewicom jego nie śpiewano pieśni weselnych.
78:64
Kapłani jego padli od miecza, A wdowy jego nie opłakiwały zmarłych.
78:65
Lecz Pan ocknął się jakby ze snu, Jak wojownik, który sobie podochocił winem.
78:66
Uderzył na tyły wrogów swoich I okrył ich wieczną hańbą.
78:67
Wzgardził namiotem Józefa, A plemienia Efraima nie wybrał,
78:68
Lecz wybrał plemię Judy I górę Syjon, którą miłuje.
78:69
Zbudował świątynię swoją jak wysokie niebo, Jak ziemię, którą ugruntował na wieki.
78:70
Wybrał Dawida, sługę swego, Powołał go od trzód owiec.
78:71
Przywiódł go do owiec karmiących, Aby pasł Jakuba, lud jego, I Izraela, dziedzictwo jego.
78:72
I on pasł ich w prawości serca swego, I prowadził ich rozsądnie ręką swoją.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego nam udzielił.
I Jan 4:13
I Jan 4:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Goliat miał brata który nazywał się Lachmi (I Kron 20:5).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Który dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach.
Tyt 2:14
Tyt 2:14
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?