Nowa Biblia Gdańska
Księga Daniela 8:15
Trzeciego roku panowania króla Belszassara, ukazało mi się widzenie[1], mnie, Danielowi, po tym, które mi się ukazało na początku.
Przypisy
- [1]Także: wizja, proroctwo.
Więc ujrzałem widzenie (a kiedy to widziałem, byłem w Szuszan[1], głównym mieście, które leży w krainie Elam). Zobaczyłem to widzenie, gdy byłem przy potoku Ulaj[2].
Przypisy
- [1]Także: Suza.
- [2]Co znaczy: Wieczność.
Podniosłem moje oczy i ujrzałem, a oto przy owym potoku stał jeden baran, mający dwa rogi; rogi wysokie, lecz jeden był wyższy od drugiego oraz ten wyższy rósł z tyłu[1].
Przypisy
- [1]Także: potem.
Widziałem, że ten baran bódł[1] na zachód, na północ i na południe, a żadne zwierzę nie mogło mu stawić oporu, czy wyrwać się z jego mocy; dlatego czynił swoją wolę i stał się wielkim.
Przypisy
- [1]Także: prowadził wojnę.
Gdy ja się zastanawiałem, oto od zachodu, po powierzchni całej ziemi, nadchodził kozioł z kóz, lecz nie został uderzony przez ziemię. Ten kozioł wyróżniał się rogiem między oczyma.
I przyszedł do tego barana, co miał dwa rogi, którego widziałem jak stał przy potoku; podbiegł do niego we wściekłości[1] siły.
Przypisy
- [1]Także: żarze, gniewie, złości, truciźnie.
I widziałem, że natarł na tego barana oraz napełniony goryczą, uderzył na barana, łamiąc oba jego rogi. Nie było siły w baranie, żeby mu dać odpór. Więc rzucił go o ziemię i go zdeptał; i nie było nikogo, kto by wyrwał barana z jego mocy.
Wtedy ów kozioł z kóz stał się bardzo wielkim; ale kiedy się wzmocnił, złamał się wielki róg, i widziałem, że zamiast niego wyrosły cztery rogi na cztery strony nieba.
A z jednego z nich, wyszedł jeden mały róg, co wielce wyrósł ku południowi, ku wschodowi oraz ku ozdobie.
Wywyższył się aż do niebiańskiego wojska, i z tego wojska oraz z gwiazd spowodował upadek na ziemię, i ich podeptał.
Wyrósł nawet na księcia tego wojska; i przez niego została zniesiona ciągłość oraz porzucone miejsce Świątyni Boga.
Zaś to wojsko, zatrudnione w przestępstwie przeciw ciągłości, porzuciło prawdę na ziemi i cokolwiek czyniło, to odnosiło sukcesy.
Wtedy usłyszałem jednego ze świętych, który mówił. Ten święty powiedział do kogoś, mówiąc: Do jakiego czasu obowiązuje to widzenie o ciągłości, o przestępstwie pustoszącym święte i podaniu wojska na podeptanie?
Zatem do niego powiedział: Do dwóch tysięcy trzystu wieczorów i poranków; wtedy te święte okażą się sprawiedliwe[1].
Przypisy
- [1]Także: odzyskają prawa; wymierzą/ogłoszą sprawiedliwość.
A gdy ja, Daniel, oglądałem to widzenie oraz poszukiwałem zrozumienia, wtedy obok mnie ktoś stanął, na spojrzenie jak mąż,
I spomiędzy Ulaju usłyszałem ludzki głos, który zawołał i powiedział: Gabrielu[1], wytłumacz mu to widzenie!
Przypisy
- [1]Co znaczy: Mąż Boga.
Więc podszedł, gdzie stałem; a kiedy przyszedł, wystraszyłem się oraz padłem na swoje oblicze. I do mnie powiedział: Zrozum, synu człowieka! Bowiem przy końcu czasu spełni się to widzenie.
A gdy on ze mną mówił - twardo usnąłem, leżąc twarzą ku ziemi; więc się mnie dotknął i postawił mnie tam, gdzie stałem.
A ten włochaty kozioł, to król Jawana[1]; zaś ten wielki róg, co jest pomiędzy jego oczyma – to pierwszy król.
Przypisy
- [1]Potomek Noego, syn Jafeta, uosabiający Grecję.
A że został złamany i zamiast niego powstały cztery, znaczy, że z jego narodu powstaną cztery królestwa; jednak nie z taką mocą.
W ostatecznym czasie tego królestwa, kiedy przestępcy dopełnią[1] miary, powstanie król zuchwały i podstępny.
Przypisy
- [1]Także: zbliżą się do końca.
Wzmocni się jego siła, aczkolwiek nie jego mocą; będzie niezwykle niszczył[1], mimo tego szczęśliwie mu się powiedzie i wszystko wykona. Będzie niszczył potężnych i święty lud.
Przypisy
- [1]Także: zatracał; kaził; psuł, pustoszył; szkodził; zabijał.
Jego sprytem powiedzie mu się oszustwo z jego ręki[1], zatem uwielbi siebie w swoim sercu, a swoją pomyślnością[2] zgubi wielu. I powstanie przeciwko księciu książąt, a będzie pokruszony bez ludzkiej ręki[3].
Przypisy
- [1]Także: z jego pomnika.
- [2]Także: beztroską.
- [3]Także: siły, ludzkiego udziału.
Zaś widzenie o wieczorach i porankach, o którym powiedziano, jest samą prawdą. Dlatego ty zapieczętuj to widzenie, bo się spełni po wielu dniach.
Wtedy ja, Daniel, zemdlałem i chorowałem kilka dni. Potem wstałem i działałem w królewskich sprawach, zdumiewając się nad tym widzeniem oraz nie rozumiejąc.