Clementine Vulgate
Księga Rodzaju 37:2

Liber Genesis
Et h sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Bal et Zelph uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo.
Isral autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam.
Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui.
Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : qu causa majoris odii seminarium fuit.
putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum.
Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tu ? Hc ergo causa somniorum atque sermonum, invidi et odii fomitem ministravit.
Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me.
Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ?
dixit ad eum Isral : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente,
Prsto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem :
Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain.
venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua.
Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, qu est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo.
Et sedentes ut comederent panem, viderunt Ismalitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in gyptum.
Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ?
melius est ut venundetur Ismalitis, et manus nostr non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius.
Et prtereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum Ismalitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in gyptum.
mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non.
Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph.
Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu,