1A Piotr i Jan wstępowali do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej.2I niesiono pewnego męża, chromego od urodzenia, którego sadzano codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby prosił wchodzących do świątyni o jałmużnę;3Ten, ujrzawszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił o jałmużnę.4A Piotr wraz z Janem, wpatrzywszy się uważnie w niego rzekł: Spójrz na nas.5On zaś spojrzał na nich uważnie, spodziewając się, że od nich coś otrzyma.6I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, chodź!7I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go; natychmiast też wzmocniły się nogi jego i kostki,8I zerwawszy się, stanął i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, przechadzając się i podskakując, i chwaląc Boga.9A cały lud widział go, jak chodził i chwalił Boga;10Poznali bowiem, że to był ten, który dla jałmużny siadywał przy Bramie Pięknej świątyni; i ogarnęło ich zdumienie i oszołomienie z powodu tego, co mu się przydarzyło.11A gdy się on trzymał Piotra i Jana, zbiegł się do nich cały lud zdumiony do przysionka, zwanego Salomonowym.
12Ujrzawszy to Piotr, odezwał się do ludu: Mężowie izraelscy, dlaczego się temu dziwicie i dlaczego się nam tak uważnie przypatrujecie, jakbyśmy to własną mocą albo pobożnością sprawili, że on chodzi?13Bóg Abrahama i Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych, uwielbił Syna swego, Jezusa, którego wy wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, który uważał, że należało go wypuścić na wolność;14Wy jednak zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, i prosiliście o ułaskawienie wam mordercy.15I zabiliście Sprawcę życia, którego Bóg wzbudził z martwych, czego my świadkami jesteśmy.16Przez wiarę w imię jego wzmocniło jego imię tego, którego widzicie i znacie, wiara zaś przez niego wzbudzona dała mu zupełne zdrowie na oczach was wszystkich.17A teraz, bracia, wiem, że w nieświadomości działaliście, jak i wasi przełożeni;18Bóg zaś wypełnił w ten sposób to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że jego Chrystus cierpieć będzie.19Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze,20Aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa,21Którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.22Wszak Mojżesz powiedział: Proroka, jak ja, spośród braci waszych wzbudzi wam Pan, Bóg; jego słuchać będziecie we wszystkim, cokolwiek do was mówić będzie.23I stanie się, że każdy, kto by nie słuchał owego proroka, z ludu wytępiony będzie.24I wszyscy prorocy, począwszy od Samuela, którzy kolejno mówili, zapowiadali te dni.25Wy jesteście synami proroków i przymierza, które zawarł Bóg z ojcami waszymi, gdy mówił do Abrahama: A w potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi.26Wam to Bóg najpierw, wzbudziwszy Syna swego, posłał go, aby wam błogosławił, odwracając każdego z was od złości waszych.
Link do wersetu
Przy pomocy poniższego formularza możesz wygenerować link odnośnika do tej strony. Można także wygenerować nim kod HTML odnośnika.
Nie bój się, bo już nie doznasz zawstydzenia, i nie zrażaj się, bo już nie zostaniesz zhańbiona, gdyż zapomnisz o hańbie swojej młodości i nie będziesz pamiętać opłakanego stanu twojego wdowieństwa. Iz 54:4
W Chrystusie
I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności. Kol 2:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Jezus był "zdumiony" tylko dwiema rzeczami: wiarą Setnika (Mat 8:10, Łuk 7:9) i niewiarą ludzi w Nazarecie (Mar 6:6).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Piszę wam, dzieci, gdyż odpuszczone są wam grzechy dla imienia jego. I Jan 2:12
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."