Nowa Biblia Gdańska
Księga: 2 Księga Królów 11:14
A gdy Atalia[1], matka Achazji, dowiedziała się, że jej syn umarł, zebrała się i wytępiła cały królewski ród.
Przypisy
- [1]Córka Izebeli, królowa-matka.
Jednak Jehoszeba, córka Jorama, siostra Achazji, wzięła Joasza, syna Achazji, usunęła go spośród skazanych na śmierć królewiczów oraz schowała w pokoju sypialnym[1] wraz z jego karmicielką. Tak go ukryto przed Atalią oraz nie został zabity.
Przypisy
- [1]W pokoju sypialnym przy Świątyni, przeznaczonym dla Lewitów.
I był u niej schowany, w Przybytku WIEKUISTEGO, przez sześć lat, podczas gdy Atalia panowała nad krajem.
Jednak siódmego roku Jehojada[1] wysłał oraz sprowadził setników, Karejczyków[2] i drabantów, i przyprowadził ich do siebie, do Przybytku WIEKUISTEGO. Potem zawarł z nimi uroczystą umowę; w Przybytku WIEKUISTEGO odebrał od nich przysięgę oraz pokazał im królewicza.
Przypisy
- [1]Arcykapłan, małżonek Jehoszeby.
- [2]Najemników.
Następnie im polecił, mówiąc: Oto, co macie czynić: Trzecia część z was - ta, która w szabat wychodzi z Przybytku, by stanąć na straży przy królewskim pałacu;
Trzecia część przy bramie Sur oraz trzecia część przy bramie, za drabantami, by stanąć na straży przy pałacu jako luzująca się straż;
Wraz z dwoma spośród was oddziałami, czyli wszystkimi wychodzącymi w szabat, by trzymać straż przy królu obok Przybytku WIEKUISTEGO –
Wy wszyscy otoczycie dokoła króla, każdy ze swoją bronią w ręce. Zaś kto wtargnie w szeregi – zginie! Tak staniecie przy królu, kiedy wyjdzie z Przybytku i wejdzie do pałacu.
Więc setnicy tak uczynili, jak im polecił kapłan Jehojada; zabrali swoich ludzi, zarówno wchodzących w szabat, jak i wychodzących w szabat, oraz przybyli do kapłana Jehojady.
Potem kapłan wydał setnikom włócznie oraz puklerze króla Dawida, które się znajdowały w Przybytku WIEKUISTEGO.
A drabanci się ustawili, każdy ze swoją bronią w ręce, od prawej strony Przybytku – do lewej strony Przybytku, zewsząd otaczając króla.
Wtedy wyprowadził królewicza, włożył mu diadem i klejnoty[1], ogłosił go królem i go pomazał; więc klaskając w dłonie, wołali: Niech żyje król!
Przypisy
- [1]Inni: dał Księgę Prawa.
I spojrzała, a oto przy kolumnie - według zwyczaju - stał król, a wodzowie oraz trębacze byli przy królu, podczas gdy cały lud kraju się radował oraz dął w trąby. Wtedy Atalia rozdarła swoje szaty i zawołała: Sprzysiężenie! Sprzysiężenie!
Jednak kapłan Jehojada rozkazał setnikom i przełożonym wojska, mówiąc do nich: Wyprowadźcie ją między szeregi, a kto za nią pójdzie – tego zabijcie mieczem! Bowiem kapłan powiedział, by jej nie zabijano w Przybytku WIEKUISTEGO.
Zatem zrobili jej wolne miejsce i przez wejście dla koni przybyła do królewskiego pałacu; tam ją zabito.
Następnie Jehojada zawarł umowę między WIEKUISTYM, królem, a ludem - aby był ludem WIEKUISTEGO; a także między królem - a ludem.
Potem cały pospolity lud wszedł do przybytku Baala i go zburzyli; jego ołtarze oraz posągi do szczętu skruszyli, zaś Mathana, kapłana Baala, zabili przed ołtarzem. A arcykapłan przywrócił nadzór nad Przybytkiem WIEKUISTEGO.
Potem wziął setników, karejczyków, gońców i cały pospolity lud, oraz sprowadzili króla z Przybytku WIEKUISTEGO, idąc do pałacu królewskiego drogą bramy gońców. Zatem zasiadł na tronie królów.
A cały lud kraju się weselił, i miasto się uspokoiło, bo w pałacu królewskim zabili mieczem Atalię.