1Bóg też pobłogosławił Noacha i jego synów oraz do nich powiedział: Rozmnażajcie się, bądźcie licznymi i napełnijcie ziemię. 2A bojaźń i trwoga przed wami niech będzie nad wszelkim zwierzęciem ziemi oraz nad każdym ptactwem nieba. Wszystko co się porusza na ziemi i wszystkie ryby morza oddane są w waszą moc. 3Wszystko co się rusza i co żyje, będzie wam na pokarm; wszystko to wam oddałem, podobnie jak zieloną roślinę. 4Jednak nie będziecie jeść mięsa z jego duszą[1] , z krwią jego. 5W szczególności będę poszukiwał waszej krwi, służącej waszemu życiu; będę jej poszukiwał z ręki wszelkiego życia; także z ręki człowieka - z ręki jednego względem drugiego - będę poszukiwał ludzkiej duszy. 6Kto przeleje krew człowieka - jego krew będzie przelaną przez człowieka; bo stworzyłem człowieka na obraz Boga. 7Zaś wy rozmnażajcie się i bądźcie licznymi; rozpleniajcie się na ziemi oraz się na niej rozmnażajcie. 8Bóg oświadczył też Noachowi oraz z nim jego synom, mówiąc: 9Oto Ja ustanawiam Moje Przymierze z wami oraz po was, z waszym potomstwem; 10Także z wszelką istotą żyjącą, która przy was jest z wami - w ptactwie, bydle oraz każdym zwierzęciu ziemi; ze wszystkimi[1] , które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem ziemi. 11I utwierdzam Moje Przymierze z wami, żeby przez wody potopu nie została już zgładzona żadna cielesna natura; by nie było już potopu w celu zniszczenia ziemi. 12Bóg także powiedział: Oto znak przymierza, który na wieczne czasy ustanawiam między Mną - a wami, oraz między każdą żyjącą istotą, co była z wami. 13Mój łuk kładę na obłokach, aby był znakiem przymierza pomiędzy Mną - a ziemią. 14I tak będzie: Gdy okryję ziemię obłokiem, a ukaże się łuk na obłokach, 15Wtedy wspomnę na Moje Przymierze, które jest między Mną - a wami, oraz każdą żyjącą istotą[1] we wszelkiej cielesnej naturze. Nie będzie już wody potopu, by zniszczyć wszelką cielesną naturę. 16A na obłokach będzie łuk; więc spojrzę na niego, bym wspomniał na wieczne Przymierze między Bogiem, a każdą żyjącą istotą we wszelkiej cielesnej naturze, która jest na ziemi. 17Bóg powiedział też do Noacha: Oto jest znak Przymierza, które ustanowiłem między Mną - a wszelką cielesną naturą, która jest na ziemi. 18Nadto byli synowie Noacha, którzy wyszli z arki - Szem, Cham i Jafet. Zaś Cham był ojcem Kanaana[1] . 19To ci trzej byli synami Noacha, więc z nich zasiedliła się cała ziemia. 20A Noach - mąż roli, zaczął uprawiać ziemię oraz zasadził winnicę. 21Napił się także wina i się odurzył, więc obnażył się we wnętrzu swojego namiotu. 22A Cham, ojciec Kanaana, zobaczył nagość swojego ojca i na dworze, opowiedział to dwóm swoim braciom. 23Zaś Szem i Jafet wzięli szatę, obaj włożyli ją na swe ramiona, podeszli wstecz oraz przykryli nagość swego ojca; ale ich twarze były odwrócone tak, że nie widzieli nagości swojego ojca. 24A Noach obudził się po swym winie oraz dowiedział się, co mu uczynił jego młodszy syn. 25Zatem powiedział: Przeklęty Kanaan; niech będzie sługą sług dla swych braci. 26I powiedział: Błogosławiony WIEKUISTY, Bóg Szema; a Kanaan niech będzie im sługą. 27Niech Bóg rozprzestrzeni Jafetowi i niech zamieszka w namiotach Szema; a Kanaan niech będzie im sługą. 28A po potopie Noach żył trzysta pięćdziesiąt lat. 29Zaś wszystkie dni Noacha były przez dziewięćset pięćdziesiąt lat; i umarł.