Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga: Przypowieści Salomona 17:1

¹Lepsza kromka suchego chleba i przy tym spokój, niż dom pełen mięsa, a przy tym kłótnia. ²Rozumny sługa będzie panem nad synem nicponiem i wraz z jego braćmi będzie miał udział w dziedzictwie. ³Tygiel wytapia srebro, a piec złoto, lecz Pan bada serca. ⁴Złośnik zważa na złośliwe wargi, fałszywy słucha zgubnego języka. ⁵Kto się naśmiewa z ubogiego, urąga jego Stworzycielowi, a kto się raduje z nieszczęśliwego, nie ujdzie kary. ⁶Koroną starców są synowie synów, a chlubą dzieci są ich ojcowie. ⁷Dostojna mowa nie przystoi głupiemu, tym mniej szlachetnemu - mowa kłamliwa. ⁸Za kamień czarodziejski uchodzi dar w oczach tego, kto go daje; gdziekolwiek się zwróci, ma powodzenie. ⁹Zataja występek ten, komu zależy na przyjaźni; lecz kto o nim rozgłasza, rozłącza przyjaciół. ¹⁰Karcenie głębiej dotyka rozumnego, niż głupiego sto batów. ¹¹Zły dąży tylko do buntu, lecz zostanie przeciwko niemu wysłany okrutny posłaniec. ¹²Lepiej spotkać niedźwiedzicę, której zabrano młode, niż głupca w jego szale. ¹³Nie wychodzi zło z domu tego, kto odpłaca złem za dobre. ¹⁴Kto wywołuje zwadę, jest jak ten, kto wypuszcza wodę; więc zaniechaj tego, zanim spór wybuchnie. ¹⁵I ten, kto uwalnia winnego, i ten, kto skazuje niewinnego, obaj są ohydą dla Pana. ¹⁶Na cóż pieniądze w ręku głupca? Mógłby nabyć mądrości, lecz nie ma na to rozumu. ¹⁷Przyjaciel zawsze okazuje miłość; rodzi się bratem w niedoli. ¹⁸Człowiekiem nierozumnym jest ten, kto daje zobowiązanie, kto daje porękę za swojego bliźniego. ¹⁹Kto lubi występek, lubi zwadę; kto stawia wysoką bramę, dąży do upadku. ²⁰Człowiek przewrotnego serca nie znajduje szczęścia, a człowiek podstępnego języka wpada w nieszczęście. ²¹Kto spłodził głupca, ten ma zmartwienie; ojciec głupca nie doznaje radości. ²²Wesołe serce jest najlepszym lekarstwem; lecz przygnębiony duch wysusza ciało. ²³Bezbożny przyjmuje łapówki ukradkiem, aby wykrzywiać ścieżki prawa. ²⁴Roztropny ma twarz zwróconą ku mądrości, lecz oczy głupca błądzą po krańcach ziemi. ²⁵Głupi syn jest zmartwieniem dla ojca i goryczą dla swojej rodzicielki. ²⁶Już nawet wymierzyć grzywnę niewinnemu nie jest rzeczą dobrą, a chłostać szlachetnych jest wbrew prawu. ²⁷Kto oszczędza swych słów, jest rozsądny, a kto zachowuje spokój ducha, jest roztropny. ²⁸Nawet głupiec, gdy milczy, uchodzi za mądrego, za roztropnego, gdy zamyka usta.