Biblia Warszawska
Księga: Przypowieści Salomona 14:1
14:1

Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupie własnoręcznie go burzą.
14:2

Kto postępuje w sposób prawy, boi się Pana, lecz kto chodzi krętymi drogami, gardzi nim.
14:3

Mowa głupca jest rózgą na jego grzbiet, lecz mędrców strzegą ich wargi.
14:4

Gdzie nie ma bydła, tam nie ma zboża, lecz dzięki sile wołu zbiory są obfite.
14:5

Prawdomówny świadek nie kłamie, lecz świadek fałszywy wypowiada kłamstwo.
14:6

Szyderca nadaremnie szuka mądrości, lecz dla roztropnego poznanie jest rzeczą łatwą.
14:7

Trzymaj się z dala od głupca, gdyż nie napotkasz u niego rozumnej mowy.
14:8

Mądrość roztropnego to poznanie właściwej drogi, lecz głupota głupców zawodzi.
14:9

Na namiotach naśmiewców spoczywa wina, lecz na domu prawych upodobanie.
14:10

Tylko serce zna własną gorycz i nikt obcy nie podziela jego radości.
14:11

Dom bezbożnych będzie zniszczony, lecz namiot prawych zakwitnie.
14:12

Niejedna droga zda się człowiekowi prosta, lecz w końcu prowadzi do śmierci.
14:13

Nawet w śmiechu może serce boleć, a radość może się kończyć strapieniem.
14:14

Serce przewrotne zadowala się swoimi zabiegami, serce dobre dopiero swoimi uczynkami.
14:15

Prostak wierzy każdemu słowu, lecz roztropny zważa na swoje kroki.
14:16

Mądry boi się Boga i unika złego, lecz głupiec spoufala się z nim i czuje się bezpieczny.
14:17

Człowiek porywczy popełnia głupstwa, lecz rozważny zachowuje spokój.
14:18

Prostacy dziedziczą głupotę, lecz roztropnych wieńczy wiedza.
14:19

Źli muszą chylić czoła przed dobrymi, a bezbożni stać u drzwi sprawiedliwych.
14:20

Ubogi jest znienawidzony nawet przez swojego bliźniego, lecz bogaty ma wielu przyjaciół.
14:21

Kto gardzi swoim bliźnim, ten grzeszy; lecz szczęśliwy jest ten, kto się lituje nad ubogimi.
14:22

Na pewno błądzą ci, którzy knują zło, lecz ci, którzy przemyśliwają nad dobrem, doznają miłości i wierności.
14:23

Każda mozolna praca przynosi zysk, lecz puste słowa powodują tylko straty.
14:24

Koroną mędrców jest roztropność, lecz wieńcem głupców głupota.
14:25

Świadek prawdomówny ocala życie, lecz kto dyszy kłamstwem, jest zdrajcą.
14:26

Kto się boi Pana, ma mocną ostoję, i jeszcze jego dzieci mają w niej ucieczkę.
14:27

Bojaźń Pana jest krynicą życia, dzięki niej można uniknąć sideł śmierci.
14:28

Chwała króla polega na liczebności ludu, lecz gdy ludzi braknie, księciu grozi upadek.
14:29

Człowiek nierychły do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy pomnaża swoją głupotę.
14:30

Umysł spokojny zapewnia ciału życie, lecz namiętność toczy członki jak robak.
14:31

Kto gnębi nędzarza, lży jego Stwórcę; lecz czci go ten, kto lituje się nad biednym.
14:32

Bezbożny upada z powodu swojej złości, lecz sprawiedliwy ma oparcie w swojej niewinności.
14:33

W sercu rozumnego mieszka mądrość, lecz nie można jej znaleźć we wnętrzu głupca.
14:34

Sprawiedliwość wywyższa lud, lecz grzech jest hańbą narodów.
14:35

Król jest łaskawy dla roztropnego sługi, lecz gniewa się na tego, kto postępuje haniebnie.