Biblia Warszawska
Księga: Przypowieści Salomona 29:27
29:1

Kto mimo wielu upomnień trwa w uporze, będzie nagle, bez ratunku zdruzgotany.
29:2

Gdy sprawiedliwi sprawują władzę, lud się cieszy, lecz gdy rządzą bezbożni, lud wzdycha.
29:3

Kto kocha mądrość, sprawia radość ojcu, lecz kto obcuje z nierządnicami, trwoni majątek.
29:4

Król umacnia kraj prawem; kto ściąga wiele podatków, niszczy go.
29:5

Kto schlebia swojemu przyjacielowi, ten mu zastawia sidła na nogi.
29:6

Zły człowiek wikła się we własnym grzechu, lecz sprawiedliwy raduje się i weseli.
29:7

Nabożny zajmuje się sprawą ubogich, lecz bezbożny w ogóle na nią nie zważa.
29:8

Naśmiewcy wywołują w mieście zamieszki, lecz mędrcy uśmierzają gniew.
29:9

Gdy mądry wiedzie spór z głupim, to ten raz wybucha, raz się śmieje, i nie dochodzi do pojednania.
29:10

Krwiożercy nienawidzą nienagannego, lecz prawi troszczą się o jego życie.
29:11

Głupi ujawnia całą swoją porywczość, lecz mądry w końcu ją uśmierza.
29:12

Gdy władca słucha kłamstw, wszyscy jego słudzy są bezbożni.
29:13

Gdy biedny spotyka się ze zdziercą, Pan obdarza światłem oczy obydwu.
29:14

Tron króla, który sprawiedliwie rozsądza ubogich, będzie na wieki umocniony.
29:15

Rózga i karcenie dają mądrość, lecz nieposłuszny chłopiec przynosi wstyd swojej matce.
29:16

Gdy występni stają się potężni, wtedy i grzech się wzmaga; lecz sprawiedliwi oglądać będą ich upadek.
29:17

Karć swojego syna, a oszczędzi ci niepokoju i sprawi rozkosz twojej duszy.
29:18

Gdzie nie ma objawienia, tam lud się rozprzęga; błogosławiony ten, kto przestrzega nauki.
29:19

Samymi słowami sługi się nie poprawi, bo choć je rozumie, nie bierze ich pod uwagę.
29:20

Czy widziałeś nierozważnego przez pośpiech w swoich słowach? Więcej można się spodziewać po głupim niż po nim.
29:21

Kto rozpieszcza swojego sługę za młodu, ten w końcu spotka się z jego uporem.
29:22

Człowiek skłonny do gniewu wszczyna zwadę, a porywczy popełnia wiele błędów.
29:23

Pycha przywodzi człowieka do upadku, lecz pokorny duchem dostępuje czci.
29:24

Kto się dzieli ze złodziejem, nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwo, a jednak go nie wydaje.
29:25

Lęk przed ludźmi nastawia na człowieka sidła, lecz kto ufa Panu, ten jest bezpieczny.
29:26

Wielu zabiega o względy władcy, lecz Pan wymierza każdemu sprawiedliwość.
29:27

Ohydą dla sprawiedliwych jest człowiek niegodziwy; lecz kto postępuje nienagannie, jest ohydą dla bezbożnego.