Clementine Vulgate
Księga: 1 Księga Kronik 21:27
Tytuł oryginalnyLiber Primus Paralipomenon
Dixitque David ad Joab et ad principes populi : Ite, et numerate Isral a Bersabee usque Dan : et afferte mihi numerum ut sciam.
Responditque Joab : Augeat Dominus populum suum centuplum quam sunt : nonne, domine mi rex, omnes servi tui sunt ? quare hoc qurit dominus meus, quod in peccatum reputetur Israli ?
Sed sermo regis magis prvaluit : egressusque est Joab, et circuivit universum Isral : et reversus est Jerusalem,
deditque David numerum eorum quos circuierat : et inventus est omnis numerus Isral, mille millia et centum millia virorum educentium gladium : de Juda autem quadringenta septuaginta millia bellatorum.
Dixitque David ad Deum : Peccavi nimis ut hoc facerem : obsecro, aufer iniquitatem servi tui, quia insipienter egi.
Vade, et loquere ad David, et dic ei : Hc dicit Dominus : Trium tibi optionem do : unum, quod volueris, elige, et faciam tibi.
aut tribus annis famem ; aut tribus mensibus te fugere hostes tuos, et gladium eorum non posse evadere ; aut tribus diebus gladium Domini, et pestilentiam versari in terra, et angleum Domini interficere in universis finibus Isral : nunc igitur vide quid respondeam ei qui misit me.
Et dixit David ad Gad : Ex omni parte me angusti premunt : sed melius mihi est ut incidam in manus Domini, quia mult sunt miserationes ejus, quam in manus hominum.
Misit quoque angelum in Jerusalem ut percuteret eam : cumque percuteretur, vidit Dominus, et misertus est super magnitudine mali : et imperavit angelo qui percutiebat : Sufficit, jam cesset manus tua. Porro angelus Domini stabat juxta aream Ornan Jebusi.
Levansque David oculos suos, vidit angelum Domini stantem inter clum et terram, et evaginatum gladium in manu ejus, et versum contra Jerusalem : et ceciderunt tam ipse quam majores natu, vestiti ciliciis, proni in terram.
Dixitque David ad Deum : Nonne ego sum, qui jussi ut numeraretur populus ? ego, qui peccavi ? ego, qui malum feci ? iste grex, quid commeruit ? Domine Deus meus, vertatur, obsecro, manus tua in me, et in domum patris mei : populus autem tuus non percutiatur.
Angelus autem Domini prcepit Gad ut diceret Davidi ut ascenderet, exstrueretque altare Domino Deo in area Ornan Jebusi.
Porro Ornan cum suspexisset et vidisset angelum, quatuorque filii ejus cum eo, absconderunt se : nam eo tempore terebat in area triticum.
Igitur cum veniret David ad Ornan, conspexit eum Ornan, et processit ei obviam de area, et adoravit eum pronus in terram.
Dixitque ei David : Da mihi locum are tu, ut dificem in ea altare Domino : ita ut quantum valet argenti accipias, et cesset plaga a populo.
Dixit autem Ornan ad David : Tolle, et faciat dominus meus rex quodcumque ei placet : sed et boves do in holocaustum, et tribulas in ligna, et triticum in sacrificium : omnia libens prbebo.
Dixitque ei rex David : Nequaquam ita fiet, sed argentum dabo quantum valet : neque enim tibi auferre debeo, et sic offerre Domino holocausta gratuita.
Et dificavit ibi altare Domino, obtulitque holocausta et pacifica, et invocavit Dominum ; et exaudivit eum in igne de clo super altare holocausti.
Protinus ergo David, videns quod exaudisset eum Dominus in area Ornan Jebusi, immolavit ibi victimas.
Tabernaculum autem Domini, quod fecerat Moyses in deserto, et altare holocaustorum, ea tempestate erat in excelso Gabaon.
Et non prvaluit David ire ad altare ut ibi obsecraret Deum : nimio enim fuerat in timore perterritus, videns gladium angeli Domini.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?