Biblia Warszawska
Księga Psalmów 105:12
105:1

Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, Głoście narodom czyny jego!
105:2

Śpiewajcie mu, grajcie mu, Opowiadajcie o wszystkich cudach jego!
105:3

Chlubcie się imieniem jego świętym, Niech raduje się serce szukających Pana!
105:4

Szukajcie Pana i mocy jego, Szukajcie zawsze oblicza jego!
105:5

Pamiętajcie o cudach, które uczynił, O znakach i wyrokach ust jego.
105:6

Wy, potomkowie Abrahama, sługi jego, Synowie Jakuba, wybrańcy jego!
105:7

On jest Panem, Bogiem waszym, Prawa jego na całej ziemi.
105:8

Pamięta wiecznie o przymierzu swoim, O słowie, które dał tysiącznym pokoleniom,
105:9

O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, I o przysiędze swej dla Izaaka.
105:10

Ustanowił je dla Jakuba jako prawo, Dla Izraela jako przymierze wieczne,
105:11

Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan, W dziedziczne wasze posiadanie.
105:12

Gdy było ich jeszcze niewielu, Nieliczni i obcy w niej,
105:13

Wędrowali wtedy od narodu do narodu, Z jednego królestwa do innego ludu.
105:14

Nikomu nie dozwolił ich krzywdzić I z powodu nich karał nawet królów:
105:15

Nie tykajcie pomazańców moich I nie czyńcie nic złego prorokom moim!
105:16

Przywołał głód na ziemię I pozbawił wszelkich zasobów chleba.
105:17

Wysłał przed nimi męża, Józefa sprzedanego w niewolę.
105:18

Nogi jego skrępowano pętami; Dostał się w żelazne kajdany
105:19

Aż do czasu, gdy się spełniło słowo jego I wyrok Pana go uniewinnił.
105:20

Posłał król mężów i uwolnił go, Władca ludów wypuścił go na wolność.
105:21

Ustanowił go panem domu swego I włodarzem całego mienia swego,
105:22

Aby szkolił książąt jego według swego uznania I nauczał mądrości starszych jego.
105:23

Przybył tedy Izrael do Egiptu, Jakub był przybyszem w ziemi Chama.
105:24

I rozmnożył lud swój bardzo, I uczynił go potężniejszym niż nieprzyjaciół jego.
105:25

Odmienił serce ich tak, że znienawidzili lud jego, Działali podstępnie wobec sług jego.
105:26

Posłał Mojżesza sługę swego, Aarona, którego sobie wybrał.
105:27

Czynili wśród nich znaki jego I cuda w ziemi Chama.
105:28

Zesłał ciemności i nastała ciemność, Lecz nie zważali na jego słowo.
105:29

Zamienił wody ich w krew I wygubił ryby ich.
105:30

Ziemia ich zaroiła się od żab, Były nawet w komnatach ich królów.
105:31

Rzekł, i zjawiło się robactwo, Muchy w całym ich kraju.
105:32

Zesłał grad zamiast deszczu, Płomienie ognia na ich ziemię;
105:33

Zniszczył ich winorośle i figowce I połamał drzewa ich kraju.
105:34

Rzekł, i spadła szarańcza I niezliczone mnóstwo chrząszczy.
105:35

I pożarły one wszelką zieleń w ich ziemi, I zjadły plon ich roli.
105:36

Potem pobił wszystkich pierworodnych w ich kraju, Pierwociny wszystkiej ich siły.
105:37

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, A nie było ułomnych wśród ich plemion.
105:38

Egipt uradował się z ich wyjścia, Bo padł na nich strach przed nimi.
105:39

Rozpostarł obłok jak zasłonę I ogień, by rozświetlał noc.
105:40

Prosili, a On zesłał przepiórki I chlebem niebieskim ich nasycił.
105:41

Rozszczepił skałę i trysnęły wody, Popłynęły strumieniem w pustyni.
105:42

Wspomniał bowiem na słowo swoje święte, Na Abrahama, sługę swego.
105:43

I wyprowadził lud swój wśród wesela, Wśród radosnych śpiewów wybrańców swoich.
105:44

Potem dał im ziemię narodów, I posiedli dorobek ludów,
105:45

Aby przestrzegali ustaw jego I zachowali zakon jego. Alleluja.