Biblia Tysiąclecia
Księga: 2 Księga Samuela 22:1
22:1

Dawid wygłosił na cześć Pana słowa pieśni. Było to wtedy, gdy Pan wyzwolił go z ręki wszystkich wrogów i z ręki Saula.
22:2

Mówił: Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu!
22:3

Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono! Ty mnie wyzwalasz od wszelkiej przemocy.
22:4

Wzywam Pana, godnego chwały, a będę wolny od moich nieprzyjaciół.
22:5

Ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę.
22:6

Oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci.
22:7

W moim utrapieniu wzywam Pana i wołam do mojego Boga. Usłyszał On głos mój ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu.
22:8

Zatrzęsła się i zadrżała ziemia. Posady niebios się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.
22:9

Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust - pochłaniający ogień: ⟨od Niego zapaliły się węgle⟩.
22:10

Nagiął niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami.
22:11

Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.
22:12

Otoczył się mrokiem niby namiotem, ciemną wodą, gęstymi chmurami.
22:13

Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste.
22:14

Pan odezwał się z nieba grzmotem: to głos swój dał słyszeć Najwyższy.
22:15

Wypuścił strzały i rozproszył [wrogów], błyskawice - i zamęt wśród nich wprowadził.
22:16

Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Pana, od tchnienia wichru Jego nozdrzy.
22:17

Wyciąga rękę z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej.
22:18

Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.
22:19

Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Pan jest dla mnie obroną.
22:20

Wyprowadza mnie na miejsce przestronne, ocala, bo mnie miłuje.
22:21

Pan nagradza moją sprawiedliwość, odpłaca mi według czystości rąk moich.
22:22

Strzegłem bowiem dróg Pana i nie odszedłem przez grzech od mojego Boga,
22:23

bo mam wszystkie Jego przykazania przed sobą i nie odrzucam od siebie Jego poleceń,
22:24

lecz jestem wobec Niego bez skazy i wystrzegam się winy.
22:25

Pan mnie nagradza za moją sprawiedliwość, za czystość ⟨rąk moich⟩ przed Jego oczyma.
22:26

Jesteś miłościwy dla miłującego i względem nienagannego działasz nienagannie,
22:27

względem czystego okazujesz się czysty, względem przewrotnego jesteś przebiegły.
22:28

Albowiem Ty wybawiasz naród uniżony, a oczy wyniosłe pognębiasz.
22:29

Bo Ty, o Panie, jesteś moim światłem: Pan rozjaśnia moje ciemności.
22:30

Bo z Tobą zdobywam wały, mur przeskakuję dzięki mojemu Bogu.
22:31

Bóg - Jego droga nieskalana, słowo Pana w ogniu wypróbowane, On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią.
22:32

Bo któż jest bogiem, prócz Pana lub któż jest skałą, prócz Boga naszego?
22:33

Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę,
22:34

On daje moim nogom rączość nóg łani i stawia mnie na wyżynach.
22:35

On ćwiczy moje ręce do bitwy, a ramiona - do napinania spiżowego łuku.
22:36

Dajesz mi tarczę Twą dla ocalenia i Twoja troskliwość czyni mnie wielkim.
22:37

Wydłużasz mi kroki na drodze i stopy moje się nie chwieją.
22:38

Ścigam mych wrogów i niszczę, a nie wracam, póki nie zginęli.
22:39

Pobiłem ich - nie mogli się podnieść: upadli pod moje stopy.
22:40

Mocą mnie przepasałeś do bitwy, sprawiasz, że przeciwnicy gną się pode mną,
22:41

zmuszasz do ucieczki moich wrogów, a wytracasz tych, co mnie nienawidzą.
22:42

Wołają - lecz nie ma wybawcy - do Pana - lecz im nie odpowiada.
22:43

Jak proch na wietrze ich rozrzucę, zdepczę jak błoto uliczne.
22:44

Ty mnie ocalasz od buntów ludu, ustanawiasz mnie głową narodów.
22:45

Cudzoziemcy mi schlebiają, są mi posłuszni na pierwsze wezwanie.
22:46

Cudzoziemcy bledną, z drżeniem wychodzą ze swoich warowni.
22:47

Niech żyje Pan! Moja Skała niech będzie błogosławiona! Niech będzie wywyższony Bóg ⟨Skała⟩ mojego zbawienia,
22:48

Bóg, który zapewnia mi pomstę i poddaje mi narody,
22:49

wybawia mnie od nieprzyjaciół, wynosi nad wrogów i uwalnia od gwałtowników.
22:50

Przeto będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów i będę wysławiał Twoje imię.
22:51

Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę, Dawidowi i jego potomstwu na wieki.