Biblia Jakuba Wujka
Księga Przysłów 11:6
11:1

Waga zdradliwa brzydliwość jest u PANA, a gwicht sprawiedliwy, wola jego.
11:2

Gdzie będzie pycha, tam będzie i hańba, a gdzie jest pokora, tam i mądrość.
11:3

Prostota sprawiedliwych poprowadzi je, a podeszcie fałszerzów spustoszy je.
11:4

Nie pomogą bogactwa w dzień pomsty, ale sprawiedliwość wybawi od śmierci.
11:5

Sprawiedliwość prostego naprostuje drogę jego, a niezbożnik upadnie w swojej niezbożności.
11:6

Sprawiedliwość prawych wyzwoli je, a niesprawiedliwi w zasadkach swoich poimani będą.
11:7

Gdy umrze człowiek niezbożny, ustanie wszytka nadzieja i oczekawanie frasowliwych zginie.
11:8

Sprawiedliwy z ucisku wyrwan jest, a miasto niego niezbożnik będzie dany.
11:9

Obłudnik usty zdradza przyjaciela swego, ale sprawiedliwi umiejętnością będą wybawieni.
11:10

W szczęściu sprawiedliwych będzie się radowało miasto, a w zatraceniu niezbożnych będzie pochwała.
11:11

Błogosławieństwem sprawiedliwych wywyższy się miasto, a usty niezbożnych wywróci się.
11:12

Kto gardzi przyjacielem swoim, potrzebujący serca jest, a człowiek rozumny milczy.
11:13

Kto zdradliwie chodzi, objawia tajemnice, ale kto wiernego serca, tai tego, czego mu się przyjaciel zwierzył.
11:14

Gdzie nie masz rządce, lud upadnie, a zdrowie, gdzie wiele rady.
11:15

Złym utrapion będzie, który ręczy za obcego, lecz kto się strzeże sideł, bezpieczen będzie.
11:16

Niewiasta wdzięczna dostąpi sławy, a mocarze będą mieć bogactwa.
11:17

Dobrze czyni duszy swej człowiek miłosierny, a który okrutnym jest, odrzuca i krewne.
11:18

Bezbożnik czyni dzieło nietrwałe, a siejącemu sprawiedliwość, zapłata wierna.
11:19

Łaskawość gotuje żywot, a naśladowanie złych - śmierć.
11:20

Brzydliwe PANU serce przewrotne, a upodobanie jego w tych, którzy w prostości chodzą.
11:21

Ręka w ręce nie ujdzie zły karania, ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
11:22

Kolce złote w pysku u świnie, niewiasta piękna, a głupia.
11:23

Żądza sprawiedliwych wszelka dobra jest, oczekawanie niezbożników zapalczywość.
11:24

Jedni udzielają własnych, a bogatszymi się zstawają, a drudzy wydzierają nie swoje, a zawsze są w niedostatku.
11:25

Dusza, która błogosławi, utyje, a kto upaja i sam też upojon będzie.
11:26

Kto kryje zboże, przeklnie go pospólstwo, lecz błogosławieństwo nad głową przedawających.
11:27

Dobrze wstaje rano, który szuka dobra, ale kto szuka złości, zatłumi go.
11:28

Kto ufa w bogactwach swoich, upadnie, a sprawiedliwi jako zielony list zakwitną.
11:29

Kto miesza dom swój, odziedziczy wiatry, a kto głupi jest, będzie służył mądremu.
11:30

Owoc sprawiedliwego drzewo żywota, a kto przyjmuje dusze, mądry jest.
11:31

Jeśliż sprawiedliwy na ziemi odnosi, jako daleko więcej niezbożny i grzeszny?