Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 30:11

Dziękczynienie za wybawienie od śmierci

¹Psalm Dawidowy. Pieśń na poświęcenie przybytku. ²Wysławiać cię będę, Panie, bo wyciągnąłeś mnie z toni I nie pozwoliłeś wrogom moim cieszyć się ze mnie. ³Panie, Boże mój, Wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mię. ⁴Panie! Podniosłeś z otchłani duszę moją, Ożywiłeś mnie pośród tych, którzy schodzą do grobu. ⁵Wysławiajcie Pana, święci jego, I wyznawajcie święte imię jego! ⁶Bo tylko chwilę trwa gniew jego, Ale życzliwość jego całe życie. Wieczorem bywa płacz, Ale rankiem wesele. ⁷A ja, pewny siebie, powiedziałem: Nie zachwieję się na wieki. ⁸Panie! W życzliwości swej postawiłeś mnie na potężnej górze, A gdy zakryłeś oblicze swoje, zatrwożyłem się. ⁹Do ciebie, Panie, wołałem I Pana błagałem o zmiłowanie. ¹⁰Jakiż zysk z krwi mojej, Z mojego zejścia do grobu? Czy proch może cię wysławiać? Czy może zwiastować wierność twoją? ¹¹Wysłuchaj, Panie, i zmiłuj się nade mną! Panie, bądź moim wspomożycielem! ¹²Zmieniłeś skargę moją w taniec, Rozwiązałeś mój wór pokutny i przepasałeś mię radością, ¹³Aby dusza moja śpiewała ci i nie zamilkła: Panie, Boże mój, będę cię wiecznie wysławiał.