Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Joba 39:7

¹Czy znasz porę, kiedy kozice skalne rodzą, czy pilnujesz czasu rodzenia łań? ²Czy możesz zliczyć miesiące, kiedy donaszają i znasz czas ich miotu? ³Przykucają, by ich młode przebić się mogły i pozbywają się swych bólów, ⁴A gdy ich młode nabierają sił, wzrastają na otwartym polu, odchodzą i już nie wracają do nich. ⁵Kto wypuścił wolno dzikiego osła i kto rozwiązał pęta muła, ⁶Któremu przeznaczyłem step na dom, a słoną krainę na mieszkanie? ⁷Kpi sobie ze zgiełku miasta i nie słyszy wrzasku poganiacza. ⁸Przebiega góry za paszą, szukając wszelkiej zieleni. ⁹Czy zechce ci służyć bawół albo czy przenocuje u twego żłobu? ¹⁰Czy możesz powrozem przywiązać bawoła do bruzdy albo czy będzie bronował za tobą zagony? ¹¹Czy na nim polegasz, że ma dużo siły, i chcesz mu powierzyć swój trud? ¹²Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci zbiory i sprowadzi je do twojego gumna? ¹³Strusica radośnie bije skrzydłami, lecz czy są to skrzydła i pióra bociana? ¹⁴Znosi ona na ziemi swoje jaja i wygrzewa je w piasku, ¹⁵A nie pamięta o tym, że może je zgnieść nogą, a dzikie zwierzę je zdeptać. ¹⁶Twardo postępuje ze swymi młodymi, jakby nie były jej; nie martwi się, że jej trud jest daremny, ¹⁷Gdyż Bóg pozbawił ją mądrości i nie udzielił jej rozumu. ¹⁸Gdy spłoszona unosi się wysoko, szydzi z konia i jego jeźdźca. ¹⁹Czy ty dajesz koniowi siłę, odziewasz jego kark w grzywę? ²⁰Czy każesz mu podskakiwać jak szarańcza? Jego dumne rżenie sieje postrach. ²¹Drze kopytami ziemię, dumny ze swej siły, wybiega na spotkanie zbrojnych. ²²Drwi z trwogi i nie lęka się, i nie ustępuje przed mieczem. ²³Na nim chrzęści kołczan, błyszczy oszczep i dzida. ²⁴Wśród zgiełku i hałasu pochłania przestrzeń i na głos trąby nie ustoi spokojnie. ²⁵Ilekroć zabrzmi trąba, zarży: Iha! i z daleka wyczuwa bitwę, gromki głos dowódców i okrzyk wojenny. ²⁶Czy mocą twojego rozumu wzbija się jastrząb i rozciąga swoje skrzydła ku południowi? ²⁷Czy na twój rozkaz wznosi się orzeł i ściele wysoko swoje gniazdo? ²⁸Na skale mieszka i nocuje na iglicach skalnych i stromych wierzchołkach. ²⁹Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy patrzą daleko. ³⁰Jego pisklęta chciwie piją krew, a jest wszędzie tam, gdzie są zabici.