Biblia TysiącleciaKsięga Przysłów 29:26 ...
29:1
Człowiek, mimo upomnień uparty nagle dozna klęski - nie ma dla niego leku.
29:2
Gdy prawi przy władzy - cieszy się naród; naród wzdycha - gdy rządzi występny.
29:3
Kto mądrość kocha - ten ojca raduje, kto z nierządnicami przestaje, dobra roztrwoni.
29:4
Król państwo umacnia sprawiedliwością, niszczy je ten, kto podatkami uciska.
29:5
Kto schlebia kłamliwie bliźniemu, na nogi mu sidła zastawia.
29:6
W grzechu złego człowieka - pułapka, prawy raduje się, cieszy.
29:7
Uczciwy rozumie sprawę ubogich, występny nie ma zrozumienia.
29:8
Zuchwali miasto podniecą, a prawi gniew uspokoją.
29:9
Gdy mądry spiera się z głupim, ten krzyczy i śmieje się: nie ma pojednania.
29:10
Krwiożercy nienawidzą czystego, uczciwi o jego życie się troszczą.
29:11
Głupi ujawnia cały swój gniew, mądry go w końcu uśmierza.
29:12
Jeżeli władca zważa na kłamstwa, to wszyscy dworzanie nieprawi.
29:13
Spotyka się biedny z ciemięzcą, Pan obydwu oczy oświeca.
29:14
Król w rządach troskliwy o biednych tron swój umocni na zawsze.
29:15
Rózga i karcenie udziela mądrości; chłopiec pozostawiony sobie jest wstydem dla matki.
29:16
Gdy występni się mnożą, to i złości się mnożą, lecz prawi upadek ich ujrzą.
29:17
Karć syna: kłopotów ci to zaoszczędzi i pociechą twej duszy się stanie.
29:18
Gdy nie ma widzenia, naród się psuje, szczęśliwy, kto Prawa przestrzega.
29:19
Słowami nie poprawi się sługi, bo rozumie, a nie odpowiada.
29:20
Widziałeś człowieka gadatliwego? Więcej nadziei w głupim niż w takim.
29:21
Kto sługę rozpuści za młodu, ten w końcu z uporem się spotka.
29:22
Gniewliwy kłótnie wszczyna, zapalczywy mnoży grzechy.
29:23
Człowieka poniża jego pycha, pokorny zdobędzie uznanie.
29:24
Uczestnik kradzieży - wrogiem swej duszy, słysząc przekleństwa - nie wydaje.
29:25
Strach przed człowiekiem to sidło, kto ufa Panu, bezpieczny.
29:26
Wielu szuka względów u władcy, lecz Pan osądzi każdego.
29:27
Niegodziwiec jest wstrętny dla prawych, dla nieprawych wstrętny jest uczciwy.