Biblia Jakuba Wujka
Księga Psalmów 92:1
92:1

Psalm pienia, na dzień sobotni.
92:2

Dobrze jest wyznawać PANU i śpiewać imieniowi twemu, Nawyższy!
92:3

Aby było opowiadane rano miłosierdzie twoje i prawda twoja przez noc.
92:4

Na instrumencie o dziesiąci strunach, na arfie, z śpiewaniem na cytrze.
92:5

Boś mię ucieszył, PANIE, w stworzeniu twoim i będę się radował w uczynkach rąk twoich.
92:6

O jako wielmożne są, PANIE, sprawy twoje, nazbyt głębokie zstały się myśli twoje.
92:7

Mąż bezrozumny nie pozna, a głupi nie zrozumie tego.
92:8

Gdy grzesznicy wyrostą jako trawa i okażą się wszyscy, którzy nieprawość czynią. Aby zginęli na wiek wieku,
92:9

a ty Nawyższy na wieki, PANIE.
92:10

Abowiem oto nieprzyjaciele twoi, PANIE, bo oto nieprzyjaciele twoi zginą i będą rozproszeni wszyscy, którzy czynią nieprawość.
92:11

I będzie wywyższon róg mój jako jednorożców, a starość moja obfitym miłosierdziem.
92:12

I wzgardziło oko moje nieprzyjacioły moje, a o powstających na mię złośnikach usłyszy ucho moje.
92:13

Sprawiedliwy jako palma rozkwitnie, jako drzewo cedrowe na Libanie rozmnoży się.
92:14

Wsadzeni w domu PANSKIM, rozkwitną się w sieniach domu Boga naszego.
92:15

Jeszcze się rozmnożą w kwitnącej starości i dobrze zdrowi będą,