Biblia Gdańska (1881)
Księga: Przypowieści Salomonowych 19:24
19:1

Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
19:2

Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
19:3

Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
19:4

Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.
19:5

Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.
19:6

Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.
19:7

Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.
19:8

Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
19:9

Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
19:10

Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
19:11

Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
19:12

Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
19:13

Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
19:14

Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
19:15

Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
19:16

Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
19:17

Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
19:18

Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
19:19

Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
19:20

Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
19:21

Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
19:22

Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.
19:23

Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
19:24

Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
19:25

Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
19:26

Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
19:27

Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
19:28

Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
19:29

Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.