Biblia Tysiąclecia
Księga Psalmów 7:14
7:1

Skarga Dawida, którą wyśpiewał do Pan z powodu Kusza Beniaminity.
7:2

Panie, Boże mój, do Ciebie się uciekam; wybaw mnie i uwolnij od wszystkich prześladowców,
7:3

by kto - jak lew - mnie nie porwał i nie rozszarpał, gdy zabraknie wybawcy.
7:4

Boże mój, Panie, jeżeli ja to popełniłem, jeśli nieprawość plami moje ręce,
7:5

jeśli wyrządziłem zło swemu dobroczyńcy i swego wroga złupiłem doszczętnie,
7:6

to niech nieprzyjaciel ściga mnie i schwyci, i wdepcze w ziemię me życie, a godność moją niechaj w proch obali.
7:7

Powstań, o Panie, w Twym gniewie, podnieś się przeciw zaciekłości mych ciemięzców, wystąp w sądzie, jaki zapowiedziałeś.
7:8

Gromada narodów niechaj Cię otoczy, a Ty zasiądź ponad nią wysoko.
7:9

Pan jest Sędzią narodów: Panie, przyznaj mi słuszność, według mej sprawiedliwości i według niewinności, jaka jest we mnie.
7:10

Niechaj ustanie nieprawość występnych, a sprawiedliwego umocnij, Boże sprawiedliwy, Ty, co przenikasz serca i nerki.
7:11

Tarczą jest dla mnie Bóg, co zbawia prawych sercem.
7:12

Bóg - Sędzia sprawiedliwy, Bóg codziennie pałający gniewem.
7:13

Jeśli się [kto] nie nawróci, miecz swój On wyostrzy;
7:14

przygotuje na niego pociski śmiertelne, sporządzi swe ogniste strzały.
7:15

Oto [tamten] począł nieprawość, brzemienny jest udręką i rodzi podstęp.
7:16

Wykopał dół i pogłębił go, lecz wpadł do jamy, którą przygotował.
7:17

Jego złość obróci się na jego głowę, a jego gwałt spadnie mu na ciemię.
7:18

Ja zaś uwielbiam Pana za Jego sprawiedliwość, psalm śpiewam imieniu Pana Najwyższego.