Biblia Tysiąclecia
Księga Psalmów 106:32
106:1

Alleluja. Chwalcie Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość.
106:2

Któż opowie dzieła potęgi Pana, ogłosi wszystkie Jego pochwały?
106:3

Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań, w każdym czasie czynią to, co sprawiedliwe.
106:4

Pamiętaj o nas, Panie, gdyż masz upodobanie w swym ludzie. Przyjdź nam z pomocą,
106:5

abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych, radowali się radością Twojego ludu, chlubili się razem z Twoim dziedzictwem.
106:6

Zgrzeszyliśmy, wraz z naszymi przodkami, popełniliśmy nieprawość, żyliśmy występnie.
106:7

Ojcowie nasi w Egipcie nie pojęli Twych cudów, nie pamiętali ogromu łask Twoich, lecz zbuntowali się przeciw Najwyższemu nad Morzem Czerwonym.
106:8

Ale ocalił ich przez wzgląd na swoje imię, aby objawić swoją potęgę.
106:9

Zgromił Morze Czerwone i wyschło, i poprowadził ich przez fale jakby przez pustynię.
106:10

I ocalił ich z ręki ciemięzcy, i z ręki przeciwnika uwolnił.
106:11

Wody pokryły ich wrogów: ani jeden z nich nie pozostał.
106:12

Słowom więc Jego uwierzyli i śpiewali Jemu pochwały.
106:13

Szybko o dziełach Jego zapomnieli: na Jego radę nie czekali.
106:14

Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na odludziu.
106:15

Uczynił zadość ich żądaniu, lecz zesłał na nich zarazę.
106:16

Zazdrościli Mojżeszowi w obozie, Aaronowi, świętemu Pańskiemu.
106:17

Otwarła się ziemia i połknęła Datana, i nakryła zgraje Abirama.
106:18

I ogień zapłonął przeciw ich zgrai, i płomień spalił bezecnych.
106:19

U stóp Horebu zrobili cielca i oddawali pokłon ulanemu posągowi.
106:20

Zamienili swą Chwałę na wizerunek cielca jedzącego siano.
106:21

Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił, który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie,
106:22

dziwów - w krainie Chama, zdumiewających - nad Morzem Czerwonym.
106:23

Postanowił ich zatem wytracić, gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec: on wstawił się do Niego, aby gniew Jego odwrócić, by ich nie wyniszczył.
106:24

I wzgardzili wspaniałą ziemią, nie uwierzyli Jego słowu.
106:25

Ale szemrali w swoich namiotach, nie słuchali głosu Pańskiego.
106:26

I przysiągł im z ręką podniesioną, że powali ich na pustyni,
106:27

że ich potomstwo rozproszy wśród ludów, że ich rozsypie po krajach.
106:28

Potem przystali do Baal-Peora, spożywali z ofiar dla [bogów] umarłych.
106:29

Drażnili Go swymi postępkami i spadła na nich plaga.
106:30

Lecz powstał Pinchas, odbył sąd i zaraza ustąpiła.
106:31

Uznano mu to za czyn sprawiedliwy z pokolenia na pokolenie, na zawsze.
106:32

Rozdrażnili Go znowu przy wodach Meriba; przez nich nieszczęście spotkało Mojżesza,
106:33

bo rozgoryczyli jego ducha i nierozważnie powiedział swymi wargami.
106:34

Nie wytracili narodów, jak im to Pan nakazał.
106:35

Lecz się zmieszali z poganami i nauczyli się ich uczynków;
106:36

poczęli czcić ich bałwany, które się stały dla nich pułapką.
106:37

I składali w ofierze swych synów i swoje córki złym duchom.
106:38

I krew niewinną przelali: ⟨krew synów swoich i córek, które złożyli w ofierze posągom kananejskim⟩. I ziemia krwią się skalała,
106:39

a oni się splamili swoimi czynami i swoimi występkami dopuścili się wiarołomstwa.
106:40

Gniew Pana zapłonął przeciw Jego ludowi, tak iż poczuł wstręt do swego dziedzictwa.
106:41

I wydał ich w ręce pogan, a zapanowali nad nimi ich przeciwnicy.
106:42

Ich wrogowie znęcali się nad nimi; pod ręką ich doznawali ucisku.
106:43

Wielokrotnie ich uwalniał, oni zaś sprzeciwiali się Jego planom, ginęli zatem przez swe nieprawości.
106:44

Lecz wejrzał na ich utrapienie, gdy wysłuchiwał ich błagań.
106:45

I wspomniał dla ich dobra na swoje przymierze i pożałował [ich] w swej wielkiej łaskawości.
106:46

I wzbudził dla nich litość u wszystkich, co ich uprowadzili w niewolę.
106:47

Ratuj nas, Panie, Boże nasz, zgromadź spośród narodów, abyśmy wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały.
106:48

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki! A cały lud niech powie: Amen! Alleluja!