Biblia Tysiąclecia
Księga Przysłów 29:14
29:1

Człowiek, mimo upomnień uparty nagle dozna klęski - nie ma dla niego leku.
29:2

Gdy prawi przy władzy - cieszy się naród; naród wzdycha - gdy rządzi występny.
29:3

Kto mądrość kocha - ten ojca raduje, kto z nierządnicami przestaje, dobra roztrwoni.
29:4

Król państwo umacnia sprawiedliwością, niszczy je ten, kto podatkami uciska.
29:5

Kto schlebia kłamliwie bliźniemu, na nogi mu sidła zastawia.
29:6

W grzechu złego człowieka - pułapka, prawy raduje się, cieszy.
29:7

Uczciwy rozumie sprawę ubogich, występny nie ma zrozumienia.
29:8

Zuchwali miasto podniecą, a prawi gniew uspokoją.
29:9

Gdy mądry spiera się z głupim, ten krzyczy i śmieje się: nie ma pojednania.
29:10

Krwiożercy nienawidzą czystego, uczciwi o jego życie się troszczą.
29:11

Głupi ujawnia cały swój gniew, mądry go w końcu uśmierza.
29:12

Jeżeli władca zważa na kłamstwa, to wszyscy dworzanie nieprawi.
29:13

Spotyka się biedny z ciemięzcą, Pan obydwu oczy oświeca.
29:14

Król w rządach troskliwy o biednych tron swój umocni na zawsze.
29:15

Rózga i karcenie udziela mądrości; chłopiec pozostawiony sobie jest wstydem dla matki.
29:16

Gdy występni się mnożą, to i złości się mnożą, lecz prawi upadek ich ujrzą.
29:17

Karć syna: kłopotów ci to zaoszczędzi i pociechą twej duszy się stanie.
29:18

Gdy nie ma widzenia, naród się psuje, szczęśliwy, kto Prawa przestrzega.
29:19

Słowami nie poprawi się sługi, bo rozumie, a nie odpowiada.
29:20

Widziałeś człowieka gadatliwego? Więcej nadziei w głupim niż w takim.
29:21

Kto sługę rozpuści za młodu, ten w końcu z uporem się spotka.
29:22

Gniewliwy kłótnie wszczyna, zapalczywy mnoży grzechy.
29:23

Człowieka poniża jego pycha, pokorny zdobędzie uznanie.
29:24

Uczestnik kradzieży - wrogiem swej duszy, słysząc przekleństwa - nie wydaje.
29:25

Strach przed człowiekiem to sidło, kto ufa Panu, bezpieczny.
29:26

Wielu szuka względów u władcy, lecz Pan osądzi każdego.
29:27

Niegodziwiec jest wstrętny dla prawych, dla nieprawych wstrętny jest uczciwy.