Biblia Gdańska (1632)Księga: Przypowieści Salomonowych 29:15 ...
29:1
Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
29:2
Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud.
29:3
Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność.
29:4
Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją.
29:5
Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
29:6
Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
29:7
Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
29:8
Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
29:9
Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
29:10
Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o duszę jego.
29:11
Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
29:12
Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są niepobożni.
29:13
Ubogi i zdzierca spotkali się; a wszakże obydwóch oczy Pan oświeca.
29:14
Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, stolica jego na wieki utwierdzona będzie.
29:15
Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
29:16
Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają.
29:17
Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
29:18
Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże zakonu, błogosławiony jest.
29:19
Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
29:20
Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
29:21
Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
29:22
Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
29:23
Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
29:24
Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go.
29:25
Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.
29:26
Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
29:27
Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.