Wyszukiwanie
Clementine Vulgate
Księga Wyjścia 33:17
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Tytuł oryginalnyLiber Exodus
33:1
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : Vade, ascende de loco isto tu, et populus tuus quem eduxisti de terra gypti, in terram quam juravi Abraham, Isaac et Jacob, dicens : Semini tuo dabo eam :
33:2
mittam prcursorem tui angelum, ut ejiciam Chananum, et Amorrhum, et Hethum, et Pherezum, et Hevum, et Jebusum,
33:3
et intres in terram fluentem lacte et melle. Non enim ascendam tecum, quia populus dur cervicis es : ne forte disperdam te in via.
33:4
Audiensque populus sermonem hunc pessimum, luxit : et nullus ex more indutus est cultu suo.
33:5
Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere filiis Isral : Populus dur cervicis es : semel ascendam in medio tui, et delebo te. Jam nunc depone ornatum tuum, ut sciam quid faciam tibi.
33:6
Deposuerunt ergo filii Isral ornatum suum a monte Horeb.
33:7
Moyses quoque tollens tabernaculum, tetendit extra castra procul, vocavitque nomen ejus, Tabernaculum fderis. Et omnis populus, qui habebat aliquam qustionem, egrediebatur ad tabernaculum fderis, extra castra.
33:8
Cumque egrederetur Moyses ad tabernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unusquisque in ostio papilionis sui, aspiciebantque tergum Moysi, donec ingrederetur tentorium.
33:9
Ingresso autem illo tabernaculum fderis, descendebat columna nubis, et stabat ad ostium, loquebaturque cum Moyse,
33:10
cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi. Stabantque ipsi, et adorabant per fores tabernaculorum suorum.
33:11
Loquebatur autem Dominus ad Moysen facie ad faciem, sicut solet loqui homo ad amicum suum. Cumque ille reverteretur in castra, minister ejus Josue filius Nun, puer, non recedebat de tabernaculo.
33:12
Dixit autem Moyses ad Dominum : Prcipis ut educam populum istum : et non indicas mihi quem missurus es mecum, prsertim cum dixeris : Novi te ex nomine, et invenisti gratiam coram me.
33:13
Si ergo inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi faciem tuam, ut sciam te, et inveniam gratiam ante oculos tuos : respice populum tuum gentem hanc.
33:14
Dixitque Dominus : Facies mea prcedet te, et requiem dabo tibi.
33:15
Et ait Moyses : Si non tu ipse prcedas, ne educas nos de loco isto.
33:16
In quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo, nisi ambulaveris nobiscum, ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram ?
33:17
Dixit autem Dominus ad Moysen : Et verbum istud, quod locutus es, faciam : invenisti enim gratiam coram me, et teipsum novi ex nomine.
33:18
Qui ait : Ostende mihi gloriam tuam.
33:19
Respondit : Ego ostendam omne bonum tibi, et vocabo in nomine Domini coram te : et miserebor cui voluero, et clemens ero in quem mihi placuerit.
33:20
Rursumque ait : Non poteris videre faciem meam : non enim videbit me homo et vivet.
33:21
Et iterum : Ecce, inquit, est locus apud me, et stabis supra petram.
33:22
Cumque transibit gloria mea, ponam te in foramine petr, et protegam dextera mea, donec transeam :
33:23
tollamque manum meam, et videbis posteriora mea : faciem autem meam videre non poteris.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Wy jesteście światłością świata; nie może się ukryć miasto położone na górze.
Mat 5:14
Mat 5:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Sara jest jedyną kobietą wspomnianą w Biblii która się śmiała (I Mojż 18:12-13).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję. Dopókiż wy wszyscy napadać będziecie na człowieka, by go rozbić, Jakby był ścianą pochyłą, zwalonym murem? Zaiste, zamyślają go strącić z wysoka, Lubują się w kłamstwie, Ustami swymi błogosławią, Ale w sercu swym złorzeczą. Sela. Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, Bo w nim pokładam nadzieję moją! Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję.
Ps 62:3-7
Ps 62:3-7
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?