Biblia Brzeska
Księga: Przypowieści Salomona 29:22

Tytuł oryginalny
Księgi przypowieści SalomonowychO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 29:1

Człowiek, który w karaniu zatwardzon bywa, z nagła będzie zatłumion oprócz lekarstwa żadnego.
29:2

Raduje się lud, gdy panują sprawiedliwi, ale gdy złośnicy panują, żałościwym jest lud.
29:3

Człowiek, który mądrość miłuje, rozwesela ojca swego, ale ten, który chowa niewiasty wszeteczne, traci majętność.
29:4

Król sprawiedliwością postanawia ziemię, a człowiek, który podatkom przywykł, psuje ją.
29:5

Człowiek, który drugiemu pochlebuje, stawia sieci nogam jego.
29:6

Zły człowiek usidli się w przewrotności swojej, ale sprawiedliwy z weselem śpiewać będzie.
29:7

Sprawiedliwy rozeznawa krzywdę ubogiego, ale złośnik nic nie rozumie.
29:8

Szyderze wprawują miasto w zginienie, ale mądrzy zawściągają popędliwości.
29:9

Człowiek mądry, który się wadzi z szalonym, chociaż się gniewa, chociaż się śmieje, przedsię nie ma odpoczynku.
29:10

Morderze nienawidzą człowieka szczerego, ale cnotliwi pracują się o zdrowie jego.
29:11

Szalony okazuje wszytko, co ma na myśli, ale mądry zawściąga go na potym.
29:12

Pan, który się kocha w kłamstwie, ma wszytki sługi złościwe.
29:13

Ubogi i lichwiarz różni są, a Pan oświeca oczy obudwu.
29:14

Stolica królewska, który sądzi w prawdzie ubogie, na wieki utwirdzona będzie.
29:15

Różczka i karanie daje mądrość, ale dziecię swowolne jest ku posromoceniu matce swej.
29:16

Im się więcej przymnaża niepobożnych, tym się więcej rozmnażają złości, ale sprawiedliwi oglądają upadek ich.
29:17

Karz syna twego, a będziesz miał odpoczynienie i będzie ku rozkoszy duszy twojej.
29:18

Kędy nie masz proroctwa, rozproszy się lud, ale ten jest błogosławiony, który strzeże zakonu.
29:19

Niewolnik nie będzie słowy ukaran, a chociaż rozumie, wszakoż nie usłucha.
29:20

Widziałeś człowieka prędkiego w mowie swej? Ale więtsza jest nadzieja o szalonym, niżli o nim.
29:21

Który za młodu chowa w rozkoszy sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
29:22

Człowiek gniewliwy wzrusza zwady, a popędliwy dopuszcza się wiele złości.
29:23

Pycha uniża człowieka, a pokornego w duchu podpiera chwała.
29:24

Który się dzieli z złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję, słucha przeklęctwa, ani go oznajmuje.
29:25

Który się boi ludzi, upadnie; ale który ufa Panu, będzie wywyższon.
29:26

Wiele ich, którzy się chcą przypodobać panom, ale sąd Pański jest o każdym.
29:27

Człowiek złościwy jest obrzydłym u ludzi sprawiedliwych, a zaś brzydzi się tym człowiek złościwy, który żywie pobożnie.