Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Uciekają złośnicy, chociaż ich nikt nie goni, a sprawiedliwi są bezpiecznymi jakoby lew. 2Dla przestępstwa krainy często się odmieniają książęta, ale dla ludzi roztropnych i umiejętnych długo trwa królestwo. 3Człowiek ubogi, który wydziera potrzebującym, jest podobien dżdżowi gwałtownemu, który psuje zboża. 4Którzy opuszczają zakon, chwalą złośnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, wadzą się z nim. 5Ludzie źli nie rozumieją sprawiedliwości, ale którzy szukają Pana, rozumieją wszytko. 6Zacniejszy jest ubogi w szczyrości swojej, niźli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty. 7Który strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale który chowa obżerce, czyni zelżywość ojcu swojemu. 8Który zbiera bogactwa swe z lichwy i z płatów, zbiera je ku rozdaniu miedzy ubogie. 9Który odchyla ucho swe, aby zakonu nie słuchał, tedy też i modlitwa jego będzie obrzydła. 10Który zawodzi ludzi cnotliwe w złe drogi, ten sam wpadnie w dół swój, ale ludzie szczerzy dziedzicznie otrzymają szczęście. 11Człowiek bogaty zda się sobie być mądrym, a wszakoż ubogi, który jest roztropny doświadcza go. 12Wielka jest chwała, gdy się radują sprawiedliwi, ale gdy złośnicy bywają wywyższeni kryje się człowiek. 13Który tai złości swe, nigdy mu się szczęścić nie będzie, ale ten, który wyznawa, a opuszcza je, miłosierdzia dostąpi. 14Szczęśliwyż to jest człowiek, który się zawżdy lęka, ale ten, który zatwardza serce swe, upadnie w nieszczęście. 15Jako lew ryczący i niedźwiedź łaknący, takoweć jest złe książę nad ludem ubogim. 16Książę, które nie ma roztropności, przyczynia łupiestwa; ale ten, który ma w nienawiści łakomstwo, będzie długo żyw. 17Człowiek, który dostawa czego przez morderstwo, chociażby też uciekł do grobu, nikt go nie zatrzyma. 18Który się szczyrze obchodzi, będzie zbawion; ale który jest przewrotnym, na drogach zarazem upadnie. 19Który orze ziemię swoję, będzie miał dosyć chleba; ale który się bawi próżnującymi, będzie syt ubóstwa. 20Człowiek wierny będzie obfitował w błogosławieństwach, ale ten, który się prędko chce zbogacić, zostanie winien. 21Niedobrze jest folgować czyjej osobie przy sądzie, gdyż dla kęsa chleba stawa się przewrotnym człowiekiem. 22Człowiek zazdrościwy jest skwapliwym do bogactw, nie myśląc, iż nań ma przyść ubóstwo. 23Ten, który karze człowieka występnego, więcszą łaskę u niego znajdzie, niżli by mu pochlebował językiem swoim. 24Kto rozrywa dobra ojca i matki swojej opowiedając, iż to nie grzech, ten jest towarzyszem człowieka zbijającego. 25Człowiek nadętej myśli wszczyna zwady, ale który ufa Panu, będzie obfitującym. 26Szalony jest ten, który ufa sercu swemu, ale ten, który sobie mądrze poczyna, będzie wybawion. 27Ten, który dawa ubogiemu, nie zubożeje, ale który od niego odwraca oczy swoje, przyjdzie w wielkie przeklęctwa. 28Gdy złośnicy bywają wywyższeni, tedy się kryje człowiek, a w ten czas, gdy oni giną, przymnaża się sprawiedliwych.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?