Biblia Warszawska
Księga Psalmów 74:17
74:1

Pieśń pouczająca. Asafowy. Dlaczego nas, Boże, na zawsze odrzuciłeś? Czemu sroży się gniew twój na owce pastwiska twojego?
74:2

Pamiętaj o gromadce swojej, którą dawno nabyłeś, Wykupiłeś jako szczep dziedzictwa twego, Pamiętaj o górze Syjon, na której mieszkasz!
74:3

Skieruj kroki swoje ku ruinom, które od dawna leżą: Wróg wszystko spustoszył w świątyni!
74:4

Ryczeli wrogowie twoi w miejscu twych zgromadzeń, Zatknęli sztandary swoje.
74:5

Widać, jak się podnoszą w górę siekiery, Niby w gęstwinie leśnej.
74:6

Już wszystkie jej bramy rąbią toporem I rozbijają młotami.
74:7

Puścili z dymem świątynię twoją, Aż do gruntu splugawili przybytek imienia twego.
74:8

Pomyśleli sobie: Zniszczmy ją od razu; Spalmy w kraju wszystkie miejsca zgromadzeń Bożych.
74:9

Nie widzimy godeł naszych; już nie ma proroka, A nikt pośród nas nie wie, jak długo?
74:10

Jak długo, Boże, wróg będzie urągał? Czyż nieprzyjaciel wiecznie będzie bezcześcił twe imię?
74:11

Dlaczego cofasz rękę swoją, A prawicę swoją chowasz w zanadrzu? Skończ!
74:12

Wszak Ty, Boże, z dawna jesteś moim królem; Ty dokonujesz dzieł zbawienia na ziemi.
74:13

Tyś mocą swoją rozdzielił morza, Zmiażdżyłeś głowy potworów na wodach.
74:14

Tyś rozbił głowę Lewiatana, Oddałeś go na żer zwierzętom pustyni.
74:15

Ty sprawiłeś, że wytrysnęło źródło i potoki, Tyś osuszył rzeki potężne.
74:16

Twój jest dzień i twoja jest noc, Tyś ustanowił światło i słońce.
74:17

Tyś ustalił wszystkie granice ziemi; Tyś ukształtował lato i zimę.
74:18

Pamiętaj o tym, Panie, że nieprzyjaciel urąga, A lud nierozumny lży imię twoje!
74:19

Nie wydawaj dzikim zwierzętom duszy gołębicy swojej, Nie zapominaj nigdy o życiu swych ubogich!
74:20

Pomnij na przymierze, Gdyż mroczne zaułki ziemi pełne są gwałtu.
74:21

Niechaj uciśniony nie odchodzi ze wstydem! Ubogi i biedny niech wysławia imię twoje!
74:22

Powstań, Boże, broń sprawy swojej! Pomnij na zniewagę, którą co dzień wyrządza ci bezbożny!
74:23

Nie zapomnij krzyku wrogów swoich, Wrzawy swych przeciwników, która ustawicznie się wzmaga.