Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Joba 4:1

Replika Elifaza

¹Wtedy zabrał głos Elifaz z Temanu i rzekł: ²Czy cię to zmęczy, gdy będziemy rozmawiali z tobą? Lecz któż zdoła powstrzymać się od słów? ³Oto sam wielu podnosiłeś na duchu i krzepiłeś osłabione ręce. ⁴Upadającego podnosiły twoje słowa, a uginające się kolana umacniałeś. ⁵A gdy to obecnie na ciebie spadło, tracisz cierpliwość, ponieważ ciebie to dotknęło, trwożysz się. ⁶Czy twoja bogobojność już nie jest twoją ufnością, a twoją nadzieją nienaganne twoje postępowanie? ⁷Przypomnij sobie, kto kiedy, będąc niewinny, zginął, albo gdzie ludzie prawi byli wytępieni! ⁸Jak daleko spojrzeć, ci, którzy orali bezprawie i rozsiewali zło, zawsze je zbierali. ⁹Od tchnienia Bożego giną, od powiewu jego gniewu niszczeją. ¹⁰Ryk lwa, pomruk lwicy ustał i kły lwiąt skruszone, ¹¹Lew ginie z braku łupu, a szczenięta lwicy rozpraszają się. ¹²Lecz mnie doszło potajemne słowo i moje ucho usłyszało jego szept. ¹³W niepokojących myślach o widzeniach nocnych, gdy głęboki sen ogarnia ludzi, ¹⁴Strach mnie ogarnął i drżenie przeniknęło moje członki, ¹⁵Powiew musnął moją twarz, zjeżyły się włosy na mym ciele, ¹⁶Coś stanęło, lecz nie rozpoznałem jego wyglądu; była to jakaś postać przed moimi oczyma, i usłyszałem cichy szept: ¹⁷Czy śmiertelnik może być sprawiedliwszy niż Bóg, a człowiek czystszy niż jego Stwórca? ¹⁸Oto On swoim sługom nie ufa i swoim aniołom przypisuje braki. ¹⁹O ileż bardziej mieszkańcom chatek glinianych, których fundament jest w prochu, którzy mogą być łatwiej zdeptani niż mole. ²⁰Roztrzaskani są między porankiem i wieczorem, niepostrzeżenie giną na zawsze. ²¹Gdy palik ich namiotu zostanie wyrwany, umierają, nie wiedząc nawet jak.