1Przyjdźcie teraz wy, bogacze, zapłaczcie z zawodzeniem[1] nad utrapieniami, które przychodzą na was. 2Bogactwo[2] wasze zgniło, a wasze szaty zostały zjedzone przez mole. 3Wasze złoto i srebro zaśniedziało[3] , a ich śniedź[4] będzie służyć za świadectwo przeciwko wam i trawić[5] będzie wasze ciała jak ogień; zgromadziliście skarby w dniach ostatecznych. 4Oto krzyczy wstrzymana[6] przez was zapłata robotników, którzy zżęli wasze pola, a wołania żniwiarzy doszły do uszu Pana Zastępów[7] . 5Żyliście na ziemi w rozkoszach i w zbytku; utuczyliście[8] swoje serca, jak na dzień rzezi. 6Skazaliście[9] i zamordowaliście sprawiedliwego. Już się wam nie przeciwstawia. 7Dlatego, bracia, bądźcie cierpliwi[10] aż do przyjścia[11] Pana. Oto rolnik oczekuje na cenny plon ziemi, zachowując wobec niego cierpliwość, aż otrzyma deszcz wczesny i późny. 8Bądźcie i wy cierpliwi, i umacniajcie[12] swoje serca; bowiem blisko jest przyjście[13] Pana. 9Nie wzdychajcie[14] , bracia, jedni na[15] drugich, abyście nie byli osądzeni. Oto sędzia stanął u[16] drzwi. 10Bierzcie za przykład, moi bracia, znoszenie zła[17] i cierpliwość proroków, którzy mówili w imieniu Pana. 11Oto za szczęśliwych[18] uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości[19] Hioba i widzieliście zakończenie[20] Pana, bo wielce miłosierny[21] i litościwy jest Pan. 12A przede wszystkim, bracia moi, nie przysięgajcie ani na niebo, ani na ziemię, ani jakąkolwiek inną przysięgą; ale wasze „tak” niech będzie „tak”, a wasze „nie” niech będzie „nie”; abyście nie popadli[22] pod sąd. 13Jeśli ktoś cierpi zło między wami, niech się modli; ktoś jest dobrej myśli[23] , niech śpiewa[24] ; 14Choruje[25] ktoś pośród was, niech przywoła do siebie starszych[26] zboru[27] i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imieniu Pana; 15A modlitwa wiary uratuje[28] chorego i Pan go podniesie; a jeśli dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone. 16Wyznawajcie[29] jedni drugim upadki[30] i módlcie się jedni za drugich, abyście zostali uzdrowieni. Wiele może[31] usilna modlitwa sprawiedliwego. 17Eliasz był człowiekiem mającym podobne do nas doznania[32] , i w modlitwie pomodlił[33] się, aby nie padał deszcz; i nie spadł deszcz na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy, 18I znowu modlił się, a niebo dało deszcz i ziemia zrodziła swój owoc. 19Bracia! Jeśli ktoś z was zostałby odwiedziony[34] od prawdy[35] , a ktoś by go zawrócił, 20Niech wie, że kto zawrócił[36] grzesznika z jego błędnej drogi, uratuje jego duszę[37] od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?