Wyszukiwanie
1I stało się, że przechodził On kolejno po miastach i wioskach, głosząc i opowiadając dobrą nowinę o Królestwie Bożym, a wraz z Nim dwunastu, 2I pewne kobiety, które uzdrowił[1] od złych duchów i od chorób: Maria, którą nazywano Magdaleną, z której wyszło siedem demonów, 3I Joanna, żona Chuzy, zarządcy Heroda, i Zuzanna, i wiele innych, które Mu służyły ze swojego mienia. 4A gdy gromadził się wielki tłum, a ludzie przybywali z różnych miast do Niego, powiedział w podobieństwie[2] : 5Siewca wyszedł zasiać swoje ziarno; a gdy on siał, jedno padło przy drodze[3] , i zostało podeptane; a ptaki z nieba je wyjadły. 6A drugie padło na skałę; gdy wzeszło, uschło, gdyż nie miało wilgoci. 7A inne padło w sam środek cierni; a ciernie razem z nim wzrosły i zadusiły je. 8A jeszcze inne padło na dobrą ziemię, i gdy wzeszło, wydało plon[4] stokrotny. To mówiąc, zawołał: Kto ma uszy, by słuchać, niech słucha! 9I pytali Go uczniowie Jego, mówiąc: Co może[5] znaczyć to podobieństwo? 10A On powiedział im: Wam dane jest poznać tajemnice Królestwa Bożego, lecz pozostałym podaje się je w podobieństwach, aby patrząc nie widzieli i słysząc nie rozumieli. 11A to podobieństwo ma takie[6] znaczenie: Ziarnem jest Słowo Boże, 12A tymi przy drodze są ci, którzy słuchają; potem przychodzi diabeł i wybiera[7] słowo z ich serca, aby nie uwierzyli i nie byli zbawieni[8] . 13A tymi na skale są ci, którzy słuchają i z radością przyjmują słowo; lecz[9] nie mają korzenia, do czasu wierzą, a w czasie próby[10] odstępują. 14A to, które padło między ciernie, to[11] ci, którzy słuchają słowa; ale idąc, są zaduszeni przez troski i bogactwa oraz przyjemności życia, i nie dochodzą do dojrzałości[12] . 15A to, które padło na dobrą ziemię, to[13] ci, którzy w szlachetnym[14] i dobrym sercu zachowują w wytrwałości usłyszane słowo i przynoszą plon[15] . 16A nikt, kto zapalił lampę, nie nakrywa jej naczyniem, ani nie wkłada pod łóżko; ale ją stawia na świeczniku[16] , aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. 17Bo nie ma nic ukrytego, co nie stanie się widoczne[17] , ani zakrytego, co nie zostanie poznane i nie wyjdzie na jaw. 18Dlatego zwróćcie uwagę[18] , jak słuchacie; albowiem kto ma, temu będzie dane, a kto nie ma, i to, co wydaje się mu, że ma, będzie odebrane. 19Wtedy przybyli do Niego matka i Jego bracia; i nie mogli spotkać się z Nim z powodu tłumu. 20I oznajmiono Mu, mówiąc: Twoja matka i Twoi bracia stoją na zewnątrz i chcą Cię zobaczyć. 21A On w odpowiedzi, rzekł do nich: Matką moją i moimi braćmi są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i je wykonują. 22I stało się jednego dnia, że wstąpił do łodzi On i Jego uczniowie, i powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę jeziora. I wypłynęli. 23A gdy oni płynęli, zasnął. Wtedy spadło na jezioro potężne uderzenie[19] wiatru i zostali zalani wodą, i byli w niebezpieczeństwie. 24Zbliżyli się więc i obudzili Go, mówiąc: Mistrzu[20] , Mistrzu! Giniemy. A On rozbudził się, zgromił[21] wiatr i wzburzone fale; i przestały, i nastała cisza. 25Powiedział więc im: Gdzie jest wasza wiara? A oni zalęknieni, dziwili się i mówili jedni do drugich: Kim więc jest Ten, że i wiatrom i wodzie rozkazuje[22] , i są Mu posłuszne? 26I przybyli do brzegu, do krainy Gadareńczyków, która jest naprzeciwko Galilei. 27A gdy On wyszedł na ląd, wyszedł Mu naprzeciw pewien człowiek z miasta, który miał demony i od dłuższego czasu nie zakładał szaty, i nie mieszkał w domu, tylko w grobowcach[23] . 28A gdy ten ujrzał Jezusa, z krzykiem przypadł do Niego i potężnym głosem powiedział: Co ja mam[24] z Tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego?! Proszę Cię, abyś mnie nie dręczył. 29Rozkazał bowiem duchowi nieczystemu wyjść z tego człowieka; bo od dłuższego czasu porywał go, a chociaż go wiązano łańcuchami i strzeżono go w dybach, jednak rwał te więzy i był pędzony przez demona na pustkowia. 30A Jezus zapytał go, mówiąc: Jakie jest twoje imię? A on powiedział: Legion; albowiem wiele demonów w niego wstąpiło. 31I prosiły Go, aby im nie kazał odejść do otchłani[25] . 32A była tam wielka trzoda świń, które pasły się na górze; i prosiły Go, aby im pozwolił w nie wejść. I pozwolił im. 33A gdy demony wyszły z tego człowieka, weszły w świnie i stado ruszyło w dół zbocza do jeziora, i utonęło. 34Pasterze więc widząc, co się stało, uciekli; odeszli i oznajmili[26] to w mieście i w wioskach. 35Ludzie natomiast wyszli, aby zobaczyć, co się stało; a gdy przyszli do Jezusa, znaleźli człowieka, z którego wyszły demony, ubranego i przy zdrowych zmysłach siedzącego u stóp Jezusa, i przestraszyli się. 36A opowiedzieli im ci, którzy widzieli, jak ten opętany[27] został uzdrowiony. 37I prosiło Go całe mnóstwo Gadareńczyków z okolicznej krainy, aby odszedł od nich; albowiem ogarnął ich wielki strach. A On, wstąpił do łodzi i zawrócił. 38I prosił Go mężczyzna, z którego wyszły demony, by mógł z Nim być; lecz Jezus odprawił go, mówiąc: 39Wróć do swojego domu i opowiadaj, jak wiele uczynił dla ciebie Bóg. I odszedł, głosząc po całym mieście, jak wiele uczynił mu Jezus. 40I stało się, gdy Jezus wrócił, że tłum przyjął[28] Go z radością; albowiem wszyscy Go oczekiwali. 41A oto przyszedł mąż, imieniem Jair, a był on przełożonym synagogi. A gdy upadł do stóp Jezusa, prosił Go, aby wszedł do jego domu. 42Albowiem miał córkę jedynaczkę, która miała około dwunastu lat, a ta umierała. A gdy On szedł, naciskały na Niego tłumy. 43A kobieta, mająca od dwunastu lat upływ krwi, która wszystkie swoje środki na życie wydała u lekarzy, a nie mogła zostać przez żadnego z nich uleczona[29] , 44Podeszła z tyłu i dotknęła się skraju[30] Jego szaty; i natychmiast ustał jej upływ krwi. 45I Jezus powiedział: Kto mnie dotknął? A gdy wszyscy wypierali się, powiedział Piotr i ci, którzy byli z Nim: Mistrzu[31] ! Tłumy cisną się i tłoczą, a Ty mówisz: Kto mnie dotknął? 46A Jezus powiedział: Ktoś mnie dotknął, bo poznałem, że moc wyszła ze mnie. 47A widząc kobieta, że nie uszła uwadze[32] , przystąpiła z drżeniem[33] i padła przed Nim, i powiedziała Mu przed całym ludem, z jakiego powodu dotknęła się Go, i jak od razu została uzdrowiona. 48A On jej powiedział: Ufaj[34] , córko! Wiara twoja cię ocaliła[35] . Idź w pokoju. 49Gdy On jeszcze to mówił, przyszedł ktoś z domu przełożonego synagogi, mówiąc: Twoja córka umarła, nie trudź nauczyciela. 50Ale Jezus, gdy to usłyszał, odpowiedział mu, mówiąc: Nie bój się; jedynie wierz, a zostanie ocalona[36] . 51A po przybyciu do domu, nie pozwolił[37] wejść nikomu, tylko Piotrowi i Jakubowi, i Janowi, ojcu i matce dziewczynki. 52A wszyscy płakali i bili się w pierś z żalu za nią. Lecz On powiedział: Nie płaczcie! Nie umarła, ale śpi. 53I naśmiewali[38] się z Niego, wiedząc, że umarła. 54A On usunął[39] wszystkich na zewnątrz, ujął ją za rękę i głośno[40] powiedział: Dziewczynko, wstań! 55I duch jej powrócił, i natychmiast wstała; i zarządził, aby dano jej jeść. 56I zdumieli[41] się jej rodzice. A On im nakazał, aby nikomu nie opowiadali o tym, co się stało.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
A oni zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo świadectwa swojego, i nie umiłowali życia swojego tak, by raczej je obrać niż śmierć.
Obj 12:11
Obj 12:11
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Greckie słowo "martus" używane jest zarówno na określenie "męczennika" jak i na określenie "świadka".
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?