Nowa Biblia Gdańska
Księga: V Księga Mojżesza 2:21
Wtedy zwróciliście się oraz wyruszyliście ku pustyni, drogą do morza Sitowia[1], tak jak powiedział do mnie WIEKUISTY; i okrążaliśmy górę Seir przez długie czasy.
Przypisy
- [1]Czyli w kierunku południowym, ku Moabowi, krążąc przez 38 lat po zachodniej granicy Edomu, aż do morza Sitowia (Czerwonego).
Wystarczy wam okrążać tą górę; zwróćcie się ku północy[1].
Przypisy
- [1]Czyli ku pustyni moabskiej.
Rozkażesz ludowi i powiesz: Przejdziecie obok granicy waszych braci - synów Esawa, którzy osiedli na Seirze; i chociaż się was wystraszą - jednak bardzo się strzeżcie.
Nie wszczynajcie z nimi walki, gdyż z ich ziemi nie oddam wam ani na stopę nogi; bowiem górę Seir oddałem w dziedzictwo Esawowi.
Za pieniądze kupujcie od nich żywność, abyście jedli; także za pieniądze nabywajcie u nich wody, abyście pili.
Gdyż WIEKUISTY, twój Bóg, błogosławił ci w każdej sprawie twych rąk, opiekując się twoim marszem przez wielką pustynię. Oto WIEKUISTY, twój Bóg, jest z tobą czterdzieści lat, więc na niczym ci nie zbywało.
Tak odeszliśmy od naszych braci, synów Esawa, osiadłych na Seirze, od drogi Araby, od Elath i Ecjon-Geber. A zwróciliśmy się i poszliśmy drogą ku puszczy moabskiej.
Zaś WIEKUISTY do mnie powiedział: Nie nacieraj na Moab, ani nie wszczynaj z nimi walki, gdyż z jego ziemi nie oddam ci nic w dziedzictwo; bowiem Ar[1] oddałem w dziedzictwo synom Lota.
Przypisy
- [1]Pograniczne miasto na północno-wschodniej stronie Moabu, od którego nazwano całą krainę.
A przedtem na Seirze osiedli Chorejczycy, ale synowie Esawa ich wypędzili i wytępili sprzed swojego oblicza, oraz osiedli na ich miejscu; tak jak to uczynił Israel z ziemią swojego dziedzictwa, którą dał im WIEKUISTY.
Teraz wstańcie oraz przeprawcie się przez potok Zered. Więc przeprawiliśmy się przez potok Zered.
Zaś czasu przez który szliśmy od Kadesz-Barnea - do przeprawy przez potok Zered, było trzydzieści osiem lat; aż wyginęło całe pokolenie wojowników z obozu, jak przysiągł im WIEKUISTY.
I przybliżasz się do synów Ammonu. Nie nacieraj na nich, ani nie wszczynaj z nimi walki, gdyż nie oddam ci w dziedzictwo nic z ziemi synów Ammonu; bo oddałem ją w dziedzictwo synom Lota.
Mają ją za ziemię olbrzymów. Przedtem zamieszkiwali ją olbrzymi; których Ammonici nazywali Zamzummami.
To lud wielki, liczny i rosły jak Enakowie; lecz WIEKUISTY ich wytępił przed ich obliczem. Zatem ich wypędzili i osiedlili się na ich miejscu.
Podobnie jak uczynił dla synów Esawa, którzy osiedli na Seirze, kiedy wytępił sprzed ich oblicza Chorejczyków. Więc ich wypędzili oraz osiedli na ich miejscu aż po dzisiejszy dzień.
Zaś Awwitów, którzy osiedli na wsiach aż do Azzy - wytępili Kaftorowie, którzy wyszli z Kaftoru, i osiedlili się na ich miejscu.
Wstańcie, wyruszcie i przeprawcie się przez potok Arnon! Patrz, oddaję w twoją rękę Sychona, króla Cheszbonu, Emorejczyka, i jego ziemię. Rozpocznij z nim walkę oraz zacznijcie zdobywać!
Od dzisiejszego dnia zacznę szerzyć na ludy pod całym niebem - strach oraz bojaźń przed tobą; tak, że gdy usłyszą o twej sławie - zadrżą oraz zatrwożą się przed tobą.
Zatem z puszczy Kademoth[1] wysłałem ze słowami pokoju posłów do Sychona, króla Cheszbonu, mówiąc:
Przypisy
- [1]Miasto niedaleko Arnonu.
Chciałbym przejść przez twoją ziemię; pójdę tylko po drodze; nie zboczę ani na prawo, ani na lewo.
Sprzedasz mi żywności za pieniądze, abym jadł, i dasz mi wody za pieniądze, abym pił. Tylko przejdę z moimi ludźmi,
Póki się nie przeprawię za Jarden, do ziemi, którą daje nam WIEKUISTY, nasz Bóg. Tak mi uczynili synowie Esawa, którzy osiedli na Seirze i Moabici, którzy zamieszkali w Ar.
Ale Sychon, król Cheszbonu, nie chciał nas przepuścić przez swoje. Ponieważ WIEKUISTY, twój Bóg, uczynił twardym jego ducha oraz upartym jego serce, by go oddać w twą rękę, jak to dziś jest.
Wtedy WIEKUISTY do mnie powiedział: Patrz! Zaczynam ci poddawać Sychona i jego ziemię; zacznij zdobywać, zdobywać jego ziemię!
Wówczas zdobyliśmy wszystkie jego miasta oraz położyliśmy zaklęcie na całą męską ludność miast oraz kobiety i dzieci; nie zostawiliśmy ani szczątku.
Od Aroer, które jest nad brzegiem potoku Arnon i od miasta, które znajduje się wśród potoku - aż do Gilead. Nie było grodu, który byłby dla nas nieprzystępny; WIEKUISTY, nasz Bóg poddał nam wszystkie.
Tylko nie zbliżyliśmy się do ziemi synów Ammonu, do całego przybrzeża potoku Jabbok, ani do górskich miast, ani do niczego, czego zabronił WIEKUISTY, nasz Bóg.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?