Nowa Biblia Gdańska
Księga: Przypowieści spisane przez Salomona 25:1
25:1

Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla.
25:2

Chwałą Boga jest rzecz zataić, lecz chwałą króla rzecz zbadać.
25:3

Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane.
25:4

Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.
25:5

Niech usuną niegodziwych sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się sprawiedliwością.
25:6

Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
25:7

Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
25:8

Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
25:9

Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj;
25:10

Aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.
25:11

Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
25:12

Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
25:13

Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana.
25:14

Jak chmury, wiatr i brak deszczu - tak człowiek, który się chełpi zwodniczym
[1] darem.
25:15

Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
25:16

Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.
25:17

W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził.
25:18

Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
25:19

Spróchniałym zębem i chwiejną nogą – takim jest poleganie na zdrajcy w dzień niedoli.
25:20

Ten, kto wyśpiewuje pieśni znękanemu sercu jest jak zdejmujący szaty w chłodnym dniu i lejący ocet na ług.
25:21

Jeśli twój nieprzyjaciel łaknie – nakarm go chlebem; jeśli pragnie – napój go wodą.
25:22

Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY.
25:23

Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
25:24

Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
25:25

Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi.
25:26

Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.
25:27

Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.
25:28

Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.