Nowa Biblia Gdańska
Księga: Przypowieści spisane przez Salomona 15:3
15:1

Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża - podnieca gniew.
15:2

Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
15:3

Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre
[1].
15:4

Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność - zadaje rany duchowi.
15:5

Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
15:6

W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
15:7

Usta mędrców rozsiewają wiedzę
[1], a serce głupców – nieprawdę.
15:8

Ofiara niegodziwych jest ohydą dla WIEKUISTEGO, a modlitwa prawych Jego upodobaniem.
15:9

Droga niegodziwego jest ohydą dla WIEKUISTEGO, ale miłuje tego, co się ugania za sprawiedliwością.
15:10

Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
15:11

Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.
15:12

Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
15:13

Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
15:14

Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
15:15

Wszystkie dni biednego są smutne; ale kto jest właściwego usposobienia, ma ustawiczne wesele.
15:16

Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
15:17

Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.
15:18

Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
15:19

Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
15:20

Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
15:21

Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
15:22

Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
15:23

Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
15:24

Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
15:25

WIEKUISTY zburzy dom pysznych, lecz utwierdzi granicę wdowy.
15:26

Ohydą dla WIEKUISTEGO są zamysły niecnego, a miłymi są dla Niego słowa czystych.
15:27

Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
15:28

Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
15:29

WIEKUISTY dalekim jest od niegodziwych; ale słyszy modlitwę sprawiedliwego.
15:30

Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
15:31

Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
15:32

Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
15:33

Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.