„Zabrało im to czterdzieści dni, tyle bowiem czasu trwało balsamowanie. Mieszkańcy Egiptu opłakiwali Jakuba przez siedemdziesiąt dni.”

Biblia Tysiąclecia: Księga Rodzaju 50,3

Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 119:80

119:1
Szczęśliwi ci, których droga jest nieskazitelna, co chodzą według Prawa WIEKUISTEGO[1].
Przypisy
  • [1]
    Septuaginta: chodzą w prawie Boga.
119:2
Szczęśliwi ci, którzy strzegą Jego świadectw i dążą do Niego całym sercem.
119:3
Nie czynią nieprawości, ale idą Jego drogami.
119:4
Ty ustanowiłeś Twoje przepisy, by były ściśle przestrzegane.
119:5
Oby moje drogi były skierowane na przestrzeganie Twoich ustaw.
119:6
Wtedy się nie powstydzę, kiedy będę uważał na wszystkie Twe przykazania.
119:7
Będę Cię sławił szczerym sercem, ucząc się wyroków Twojej sprawiedliwości.
119:8
Będę strzegł Twoich ustaw; tylko mnie nie opuszczaj na zbyt długo.
119:9
Czym młodzieniec oczyści swoją ścieżkę? Przestrzeganiem Twojego słowa.
119:10
Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.
119:11
W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
119:12
Jesteś sławiony WIEKUISTY, naucz mnie Twoich ustaw.
119:13
Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
119:14
Ponad wszystkie skarby cieszę się drogą Twoich świadectw.
119:15
Rozmyślam o Twych przepisach i uważam na Twoje drogi.
119:16
Twoimi ustawami się zachwycam[1] oraz nie zapominam Twoich słów[2].
Przypisy
  • [1]
    Od: wpatruję się z miłością.
  • [2]
    Także: uczynków.
119:17
Zlej łaskę na Twojego sługę, abym żył oraz zachował Twoje słowa.
119:18
Odsłoń moje oczy, bym ujrzał cuda w Twojej nauce.
119:19
Ja jestem przechodniem na ziemi; nie ukrywaj przede mną Twych przepisów.
119:20
W każdym czasie ma dusza jest złamana tęsknotą za Twoimi prawami.
119:21
Gromisz dumnych, przeklętych; tych, co zbaczają od Twych przepisów.
119:22
Zrzuć ze mnie szyderstwo i wzgardę, ponieważ strzegę Twoich świadectw.
119:23
Nawet gdy zasiadają książęta oraz się na mnie zmawiają, Twój sługa rozmyśla o Twych ustawach.
119:24
Nawet wtedy Twoje świadectwa są mą rozkoszą oraz moimi doradcami.
119:25
Przylgnęła do prochu moja dusza, ożywisz mnie według Twojego słowa.
119:26
Gdy wyznam moje postępki - wysłuchasz mnie, naucz mnie Twoich ustaw.
119:27
Daj mi zrozumieć drogę Twoich przepisów, a będę rozważał Twoje cuda.
119:28
W smutku rozpłynęła się moja dusza; podźwignij mnie według Twojego słowa.
119:29
Oddal ode mnie drogę fałszu i obdaruj mnie Twoją nauką.
119:30
Obrałem drogę prawdy; więc stawiam przed siebie Twe wyroki.
119:31
Przylgnąłem do Twoich świadectw, WIEKUISTY, nie daj mi się powstydzić.
119:32
Pobiegnę drogą Twoich przykazań, gdyż otwierają moje serce.
119:33
Okaż mi, WIEKUISTY, drogę Twoich ustaw, abym jej strzegł aż do końca.
119:34
Daj mi rozum, a będę strzec Twojego prawa i je zachowam całym sercem.
119:35
Prowadź mnie drogą Twych przykazań, bo w niej sobie upodobałem.
119:36
Skłoń moje serce do Twoich świadectw, a nie do chciwości.
119:37
Odwróć me oczy, aby nie spoglądały za marnym; daj mi żyć na Twych drogach.
119:38
Utwierdź Twoje słowo Twojemu słudze, który się oddał bogobojności.
119:39
Odwróć ode mnie poniżenie, którego się obawiam, bo Twe wyroki są dobre[1].
Przypisy
  • [1]
    Septuaginta także: zbawienne, łaskawe.
119:40
Oto pragnę Twoich przepisów; daj mi żyć w Twojej sprawiedliwości.
119:41
Niech przyjdą na mnie Twoje łaski, WIEKUISTY, i Twa pomoc według Twojego słowa.
119:42
A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.
119:43
Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
119:44
Abym zawsze, na wieki wieków strzegł Twego Prawa.
119:45
Abym chodził w wolności[1], bo pragnę Twoich przepisów.
Przypisy
  • [1]
    Septuaginta: dokładniej: w szerokości, w rozszerzeniu.
119:46
Abym mówił o Twych świadectwach wobec królów i nie był zawstydzony.
119:47
A kochał się w Twoich przykazaniach, które umiłowałem;
119:48
Podniósł me dłonie do Twych przykazań, które umiłowałem oraz rozważał Twe ustawy.
119:49
Pamiętaj Twojemu słudze o słowie, którego kazałeś mi wypatrywać.
119:50
To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
119:51
Zuchwali bardzo mnie wyszydzają, ale nie odstąpiłem od Twego Prawa.
119:52
Wspominam odwieczne Twe wyroki, BOŻE, i się pocieszam.
119:53
Żar mnie ogarnia wobec niegodziwych, co porzucają Twoje Prawo.
119:54
A dla mnie Twe ustawy są pieśniami w domu mojej pielgrzymki.
119:55
Nocą wspominam Twoje Imię, WIEKUISTY, i zachowuję Twoje Prawo.
119:56
Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
119:57
To mój udział, BOŻE, powiedziałem, abym zachował Twoje słowa.
119:58
Przed Twym obliczem modlę się całym sercem; zmiłuj się nade mną według Twojego słowa.
119:59
Rozważam moje drogi oraz zwracam moje kroki ku Twym świadectwom.
119:60
Spieszę - a nie zwlekam, przestrzegać Twoich przykazań.
119:61
Oplotły mnie więzy[1] niegodziwych, ale nie zapomniałem Twego Prawa.
Przypisy
  • [1]
    Inni: rzesze.
119:62
Wstaję o północy, aby Ci podziękować za sprawiedliwe Twe wyroki.
119:63
Jestem towarzyszem dla wszystkich, którzy się Ciebie boją i zachowują Twe przepisy.
119:64
Ziemia jest pełna Twojej łaski, BOŻE, naucz mnie Twoich ustaw.
119:65
Wyświadczyłeś dobro[1] Twemu słudze, WIEKUISTY, według Twojego słowa.
Przypisy
  • [1]
    Septuaginta także: łaskawość.
119:66
Naucz mnie dobrego smaku i wiedzy, bo zawierzyłem Twoim przykazaniom.
119:67
Zanim byłem upokorzony - błądziłem, ale teraz strzegę Twojego słowa.
119:68
Ty jesteś dobry i dobroczynny; naucz mnie Twoich ustaw.
119:69
Zuchwalcy knują przeciw mnie fałsz, a ja całym sercem strzegę Twoich przepisów.
119:70
Ich serce utyło jak sadło, a ja rozkoszuję się Twoim Prawem.
119:71
Błogo mi, że byłem poniżony, bowiem nauczyłem się Twoich ustaw.
119:72
Lepszą mi nauka Twych ust, niż tysiące sztuk złota i srebra.
119:73
Twoje ręce stworzyły mnie i umocniły; oświeć mnie, bym się nauczył Twych przykazań.
119:74
Twoi czciciele widzą mnie i się cieszą, bo oczekuję Twego słowa.
119:75
Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.
119:76
Niech Twoja łaska mnie pocieszy, według słowa danego Twemu słudze.
119:77
Niech Twoje miłosierdzie na mnie przyjdzie, abym żył; bo Twoja nauka stała się mą rozkoszą.
119:78
Niech się zawstydzą zuchwalcy, bowiem niewinnie mnie gnębią; ale ja rozmyślam o Twych przepisach.
119:79
Niech się zwrócą do mnie Twoi czciciele oraz ci, którzy znają Twoje świadectwa.
119:80
Niech całe moje serce będzie przy Twych ustawach, abym się nie powstydził.
119:81
Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia[1], ufam Twojemu słowu.
Przypisy
  • [1]
    Także: ratunku, ocalenia, wyzwolenia; Cylkow: pomocy.
119:82
Moje oczy są spragnione Twojego słowa, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?
119:83
Bo byłem jak wór w dymie[1], ale nie zapomniałem Twoich ustaw.
Przypisy
  • [1]
    Młode wino wystawiane było w skórzanych workach na działanie dymu, by w ten sposób prędzej nabrało właściwości starego.
119:84
Ile jeszcze dni Twojego sługi? Kiedy wydasz wyrok na moich prześladowców?
119:85
Zuchwalcy wykopali mi doły; ci, którzy nie postępują według Twojej nauki.
119:86
Wszystkie Twoje przykazania są prawdą; zatem niewinnie mnie ścigają, dopomóż mi.
119:87
Nieomal zgładzili mnie z ziemi, ale Twoich przepisów nie rzuciłem.
119:88
Daj mi żyć według Twojej łaski, abym zachował świadectwo Twoich ust.
119:89
Twoje słowo, o BOŻE, na wieki ustanowione jest w niebiosach.
119:90
Twoja prawda od pokolenia do pokolenia; utwierdziłeś ziemię i stoi.
119:91
Według Twoich praw wszyscy stoją aż po dziś dzień, bo są twoimi sługami.
119:92
Gdyby Twoje Prawo nie była mą rozkoszą – byłbym zginął w mojej niedoli.
119:93
Nigdy nie zapomnę Twych przepisów, bo przez nie[1] dajesz mi żyć.
Przypisy
  • [1]
    Septuaginta także: w nich.
119:94
Tobie jestem oddany - dopomóż mi, gdyż badam Twoje przepisy.
119:95
Niegodziwi na mnie czekali, by mnie zgubić; ale ja rozważam Twe świadectwa.
119:96
Widziałem kres wszelkiej znikomości; wielce rozległe są Twoje przykazania.
119:97
Jakże umiłowałem Twoją naukę[1], ona jest moją myślą przez cały dzień.
Przypisy
  • [1]
    Także: twoje Prawo.
119:98
Twoje przykazania czynią mnie mądrzejszym od moich nieprzyjaciół, ponieważ zawsze są przy mnie.
119:99
Stałem się rozumniejszym od wszystkich moich nauczycieli, bo moją myślą jest Twe świadectwo.
119:100
Stałem się roztropniejszym od starców, bo strzegę Twoich przepisów.
119:101
Wstrzymaj moje nogi od wszelkiej złej drogi, abym zachował Twoje słowo.
119:102
Nie odstępuję od Twoich praw, ponieważ Ty mnie prowadzisz.
119:103
Jakże słodkie[1] są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
Przypisy
  • [1]
    Także: gładkie.
119:104
Przez Twoje przepisy nabieram mądrości, dlatego nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.
119:105
Twoje słowo jest pochodnią mojej nogi i światłem na mojej ścieżce.
119:106
Przysiągłem i dotrzymam – strzec sprawiedliwych Twoich wyroków.
119:107
Jestem bardzo znękanym, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego słowa.
119:108
Racz sobie upodobać ofiary moich ust, BOŻE, oraz naucz mnie Twoich praw.
119:109
Moje życie jest zawsze w dłoni, ale nie zapomniałem Twojej nauki.
119:110
Niegodziwi zastawili na mnie sidła, lecz nie zboczyłem od Twych przepisów.
119:111
Twoje świadectwa odziedziczyłem na zawsze, bo one są radością mego serca.
119:112
Skłoniłem moje serce, by na zawsze, do końca wykonywać Twoje ustawy.
119:113
Nienawidzę dwuznacznych, a Twoją naukę umiłowałem.
119:114
Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
119:115
Odstąpcie ode mnie złoczyńcy, bym przestrzegał przykazań mego Boga.
119:116
Wspieraj mnie według Twojego słowa, a będę żył, i w mojej nadziei mnie nie zawstydzaj.
119:117
Pokrzepiaj mnie, bym ocalał, i bym zawsze uważał na Twoje przykazania.
119:118
Zdeptałeś wszystkich, którzy zbaczają od Twoich ustaw, bo daremną jest ich obłuda.
119:119
Odrzucasz żużle - wszystkich niegodziwców ziemi; dlatego umiłowałem Twoje świadectwa.
119:120
Z obawy przed Tobą drętwieje moja cielesna natura oraz lękam się Twych wyroków.
119:121
Spełniałem wyroki i sprawiedliwość; nie zostawiaj mnie moim ciemięzcom.
119:122
Poręcz szczęście Twojemu słudze[1], by mnie nie ciemiężyli zuchwali.
Przypisy
  • [1]
    Składniej: daj mi rękojmię szczęścia.
119:123
Moje oczy spragnione są Twej pomocy oraz sprawiedliwego Twego słowa.
119:124
Czyń z Twoim sługą według Twojej łaski oraz sprawiedliwego Twego słowa.
119:125
Ja jestem Twoim sługą, oświeć mnie, abym poznał Twoje świadectwa.
119:126
Czas działać, WIEKUISTY, bo naruszyli Twoją naukę.
119:127
Dlatego Twoje przykazania umiłowałem ponad złoto, szczere złoto.
119:128
Dlatego wszystkie przepisy - wszystkie uznaję, a nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.
119:129
Cudowne są Twoje świadectwa, dlatego strzeże ich moja dusza.
119:130
Objawienie Twych słów oświeca, nieroztropnych czyni rozumnymi.
119:131
Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
119:132
Zwróć się do mnie i zmiłuj się nade mną, jak przynależy tym, którzy miłują Twoje Imię.
119:133
W Twoim Słowie utwierdź moje kroki i nie daj mną zawładnąć żadnej nieprawości.
119:134
Wybaw mnie od ludzkiego uciemiężenia, abym zachował Twe przepisy.
119:135
Rozświeć Twoje oblicze nad Twoim sługą i naucz mnie Twoich ustaw.
119:136
Strumieniami wód zaszły moje oczy, bo nie przestrzegają Twojej nauki.
119:137
Sprawiedliwym jesteś, WIEKUISTY, oraz prawe są Twoje wyroki.
119:138
Ustanowiłeś sprawiedliwość Twoich świadectw oraz zupełną prawdę.
119:139
Trawi mnie moja gorliwość, ponieważ moi wrogowie zapomnieli Twojego słowa.
119:140
Twoje słowo jest bardzo lite[1], dlatego Twój sługa je miłuje.
Przypisy
  • [1]
    Także: oczyszczone, oczyszczające.
119:141
Poniżony jestem oraz wzgardzony, ale nie zapomniałem Twych przykazań.
119:142
Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością na wieki, a Twoje Prawo jest prawdą.
119:143
Przyszły na mnie niedola i ucisk, lecz Twoje przykazania są mą rozkoszą.
119:144
Twoje świadectwa są sprawiedliwe na wieki; oświeć mnie, abym żył.
119:145
Wołam z całego serca: Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY; i Twoich ustaw przestrzegam.
119:146
Wzywam Cię - dopomóż mi, niech Twoich świadectw przestrzegam.
119:147
Wstaję o świcie i błagam, wypatrując Twojego słowa.
119:148
Moje oczy uprzedzają nocne straże, abym rozważał Twoje wyroki.
119:149
Według Twojej łaski wysłuchaj mojego głosu, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego wyroku[1].
Przypisy
  • [1]
    Także: sądu, sprawy sądowej; Cylkow: prawa.
119:150
Zbliżają się do mnie ci, co idą za podstępem, a od Twojej nauki się oddalili.
119:151
Bliskim jesteś Ty, o BOŻE, a wszystkie Twoje przykazania są prawdą.
119:152
Od dawna znam Twe ustawy, że utwierdziłeś je na wieki.
119:153
Popatrz na moją nędzę i mnie wyswobodź, bowiem nie zapomniałem Twego Prawa.
119:154
Broń mojej sprawy i mnie wyswobodź; daj mi żyć według Twojego słowa.
119:155
Zbawienie[1] jest dalekie od niegodziwych, bo Twoich ustaw nie pragną.
Przypisy
  • [1]
    Także: ratunek, ocalenie, wyzwolenie; Cylkow: pomoc.
119:156
Wielkie jest Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
119:157
Liczni są moi wrogowie i prześladowcy, ale od Twoich świadectw nie zboczyłem.
119:158
Widziałem odstępców, którzy nie przestrzegają Twojego słowa oraz się oburzyłem.
119:159
Patrz, że umiłowałem Twoje przykazania, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
119:160
Prawda jest sumą[1] Twego słowa, i na wieki wszelki wyrok Twojej sprawiedliwości.
Przypisy
  • [1]
    Inni, także: wartością; Cylkow: szczytem.
119:161
Niewinnie ścigają mnie książęta, bo przed Twoim słowem drży moje serce.
119:162
Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.
119:163
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę; bowiem umiłowałem Twoje Prawo.
119:164
Siedmiokroć dziennie Cię sławię, z powodu Twoich sprawiedliwych wyroków.
119:165
Wielki pokój dla tych, którzy miłują Twe Prawo i nie ma dla nich pułapek[1].
Przypisy
  • [1]
    Także: przyczyny potknięć; Septuaginta także: obrazy, zgorszenia.
119:166
Wypatruję Twojego zbawienia[1], WIEKUISTY, i spełniam Twe przykazania.
Przypisy
  • [1]
    Także: ratunek, ocalenie, wyzwolenie; Cylkow: pomoc.
119:167
Moja dusza strzeże Twoich świadectw, bo je bardzo umiłowałem.
119:168
Strzegę przykazań i Twoich świadectw, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.
119:169
Oby doszło przed Ciebie me wołanie, WIEKUISTY, oświeć mnie według Twojego słowa.
119:170
Oby doszła przed Ciebie ma modlitwa, ocal mnie według Twojego słowa.
119:171
Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
119:172
Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
119:173
Niech Twoja ręka będzie ku mej pomocy, bowiem wybrałem Twe przepisy.
119:174
Tęsknię do Twojego zbawienia[1], WIEKUISTY, a Twe Prawo jest mą rozkoszą.
Przypisy
  • [1]
    Także: ratunek, ocalenie, wyzwolenie; Cylkow: pomoc.
119:175
Niech żyje moja dusza, by Cię sławiła; Twoje wyroki mnie wspomogą.
119:176
Tułam się jak zbłąkana owca, odszukaj Twojego sługę, bowiem nie zapomniałem Twych przykazań.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie ...
Kol 2:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Kiedy zmartwychwstały Jezus ukazał się uczniom którzy akurat łowili ryby nad Morzem Galilejskim, powiedział im aby zarzucili sieci po prawej stronie łodzi. Gdy to zrobili wyciągnęli sieć ze 153 rybami (Jan 21:1-11).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

On zapewnia pokój granicom twoim, Karmi cię najlepszą pszenicą.
Ps 147:14


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić