Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 119:151
119:1

Szczęśliwi ci, których droga jest nieskazitelna, co chodzą według Prawa WIEKUISTEGO
[1].
119:2

Szczęśliwi ci, którzy strzegą Jego świadectw i dążą do Niego całym sercem.
119:3

Nie czynią nieprawości, ale idą Jego drogami.
119:4

Ty ustanowiłeś Twoje przepisy, by były ściśle przestrzegane.
119:5

Oby moje drogi były skierowane na przestrzeganie Twoich ustaw.
119:6

Wtedy się nie powstydzę, kiedy będę uważał na wszystkie Twe przykazania.
119:7

Będę Cię sławił szczerym sercem, ucząc się wyroków Twojej sprawiedliwości.
119:8

Będę strzegł Twoich ustaw; tylko mnie nie opuszczaj na zbyt długo.
119:9

Czym młodzieniec oczyści swoją ścieżkę? Przestrzeganiem Twojego słowa.
119:10

Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.
119:11

W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
119:12

Jesteś sławiony WIEKUISTY, naucz mnie Twoich ustaw.
119:13

Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
119:14

Ponad wszystkie skarby cieszę się drogą Twoich świadectw.
119:15

Rozmyślam o Twych przepisach i uważam na Twoje drogi.
119:16

Twoimi ustawami się zachwycam
[1] oraz nie zapominam Twoich słów
[2].
119:17

Zlej łaskę na Twojego sługę, abym żył oraz zachował Twoje słowa.
119:18

Odsłoń moje oczy, bym ujrzał cuda w Twojej nauce.
119:19

Ja jestem przechodniem na ziemi; nie ukrywaj przede mną Twych przepisów.
119:20

W każdym czasie ma dusza jest złamana tęsknotą za Twoimi prawami.
119:21

Gromisz dumnych, przeklętych; tych, co zbaczają od Twych przepisów.
119:22

Zrzuć ze mnie szyderstwo i wzgardę, ponieważ strzegę Twoich świadectw.
119:23

Nawet gdy zasiadają książęta oraz się na mnie zmawiają, Twój sługa rozmyśla o Twych ustawach.
119:24

Nawet wtedy Twoje świadectwa są mą rozkoszą oraz moimi doradcami.
119:25

Przylgnęła do prochu moja dusza, ożywisz mnie według Twojego słowa.
119:26

Gdy wyznam moje postępki - wysłuchasz mnie, naucz mnie Twoich ustaw.
119:27

Daj mi zrozumieć drogę Twoich przepisów, a będę rozważał Twoje cuda.
119:28

W smutku rozpłynęła się moja dusza; podźwignij mnie według Twojego słowa.
119:29

Oddal ode mnie drogę fałszu i obdaruj mnie Twoją nauką.
119:30

Obrałem drogę prawdy; więc stawiam przed siebie Twe wyroki.
119:31

Przylgnąłem do Twoich świadectw, WIEKUISTY, nie daj mi się powstydzić.
119:32

Pobiegnę drogą Twoich przykazań, gdyż otwierają moje serce.
119:33

Okaż mi, WIEKUISTY, drogę Twoich ustaw, abym jej strzegł aż do końca.
119:34

Daj mi rozum, a będę strzec Twojego prawa i je zachowam całym sercem.
119:35

Prowadź mnie drogą Twych przykazań, bo w niej sobie upodobałem.
119:36

Skłoń moje serce do Twoich świadectw, a nie do chciwości.
119:37

Odwróć me oczy, aby nie spoglądały za marnym; daj mi żyć na Twych drogach.
119:38

Utwierdź Twoje słowo Twojemu słudze, który się oddał bogobojności.
119:39

Odwróć ode mnie poniżenie, którego się obawiam, bo Twe wyroki są dobre
[1].
119:40

Oto pragnę Twoich przepisów; daj mi żyć w Twojej sprawiedliwości.
119:41

Niech przyjdą na mnie Twoje łaski, WIEKUISTY, i Twa pomoc według Twojego słowa.
119:42

A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.
119:43

Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
119:44

Abym zawsze, na wieki wieków strzegł Twego Prawa.
119:45

Abym chodził w wolności
[1], bo pragnę Twoich przepisów.
119:46

Abym mówił o Twych świadectwach wobec królów i nie był zawstydzony.
119:47

A kochał się w Twoich przykazaniach, które umiłowałem;
119:48

Podniósł me dłonie do Twych przykazań, które umiłowałem oraz rozważał Twe ustawy.
119:49

Pamiętaj Twojemu słudze o słowie, którego kazałeś mi wypatrywać.
119:50

To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
119:51

Zuchwali bardzo mnie wyszydzają, ale nie odstąpiłem od Twego Prawa.
119:52

Wspominam odwieczne Twe wyroki, BOŻE, i się pocieszam.
119:53

Żar mnie ogarnia wobec niegodziwych, co porzucają Twoje Prawo.
119:54

A dla mnie Twe ustawy są pieśniami w domu mojej pielgrzymki.
119:55

Nocą wspominam Twoje Imię, WIEKUISTY, i zachowuję Twoje Prawo.
119:56

Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
119:57

To mój udział, BOŻE, powiedziałem, abym zachował Twoje słowa.
119:58

Przed Twym obliczem modlę się całym sercem; zmiłuj się nade mną według Twojego słowa.
119:59

Rozważam moje drogi oraz zwracam moje kroki ku Twym świadectwom.
119:60

Spieszę - a nie zwlekam, przestrzegać Twoich przykazań.
119:61

Oplotły mnie więzy
[1] niegodziwych, ale nie zapomniałem Twego Prawa.
119:62

Wstaję o północy, aby Ci podziękować za sprawiedliwe Twe wyroki.
119:63

Jestem towarzyszem dla wszystkich, którzy się Ciebie boją i zachowują Twe przepisy.
119:64

Ziemia jest pełna Twojej łaski, BOŻE, naucz mnie Twoich ustaw.
119:65

Wyświadczyłeś dobro
[1] Twemu słudze, WIEKUISTY, według Twojego słowa.
119:66

Naucz mnie dobrego smaku i wiedzy, bo zawierzyłem Twoim przykazaniom.
119:67

Zanim byłem upokorzony - błądziłem, ale teraz strzegę Twojego słowa.
119:68

Ty jesteś dobry i dobroczynny; naucz mnie Twoich ustaw.
119:69

Zuchwalcy knują przeciw mnie fałsz, a ja całym sercem strzegę Twoich przepisów.
119:70

Ich serce utyło jak sadło, a ja rozkoszuję się Twoim Prawem.
119:71

Błogo mi, że byłem poniżony, bowiem nauczyłem się Twoich ustaw.
119:72

Lepszą mi nauka Twych ust, niż tysiące sztuk złota i srebra.
119:73

Twoje ręce stworzyły mnie i umocniły; oświeć mnie, bym się nauczył Twych przykazań.
119:74

Twoi czciciele widzą mnie i się cieszą, bo oczekuję Twego słowa.
119:75

Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.
119:76

Niech Twoja łaska mnie pocieszy, według słowa danego Twemu słudze.
119:77

Niech Twoje miłosierdzie na mnie przyjdzie, abym żył; bo Twoja nauka stała się mą rozkoszą.
119:78

Niech się zawstydzą zuchwalcy, bowiem niewinnie mnie gnębią; ale ja rozmyślam o Twych przepisach.
119:79

Niech się zwrócą do mnie Twoi czciciele oraz ci, którzy znają Twoje świadectwa.
119:80

Niech całe moje serce będzie przy Twych ustawach, abym się nie powstydził.
119:81

Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia
[1], ufam Twojemu słowu.
119:82

Moje oczy są spragnione Twojego słowa, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?
119:83

Bo byłem jak wór w dymie
[1], ale nie zapomniałem Twoich ustaw.
119:84

Ile jeszcze dni Twojego sługi? Kiedy wydasz wyrok na moich prześladowców?
119:85

Zuchwalcy wykopali mi doły; ci, którzy nie postępują według Twojej nauki.
119:86

Wszystkie Twoje przykazania są prawdą; zatem niewinnie mnie ścigają, dopomóż mi.
119:87

Nieomal zgładzili mnie z ziemi, ale Twoich przepisów nie rzuciłem.
119:88

Daj mi żyć według Twojej łaski, abym zachował świadectwo Twoich ust.
119:89

Twoje słowo, o BOŻE, na wieki ustanowione jest w niebiosach.
119:90

Twoja prawda od pokolenia do pokolenia; utwierdziłeś ziemię i stoi.
119:91

Według Twoich praw wszyscy stoją aż po dziś dzień, bo są twoimi sługami.
119:92

Gdyby Twoje Prawo nie była mą rozkoszą – byłbym zginął w mojej niedoli.
119:93

Nigdy nie zapomnę Twych przepisów, bo przez nie
[1] dajesz mi żyć.
119:94

Tobie jestem oddany - dopomóż mi, gdyż badam Twoje przepisy.
119:95

Niegodziwi na mnie czekali, by mnie zgubić; ale ja rozważam Twe świadectwa.
119:96

Widziałem kres wszelkiej znikomości; wielce rozległe są Twoje przykazania.
119:97

Jakże umiłowałem Twoją naukę
[1], ona jest moją myślą przez cały dzień.
119:98

Twoje przykazania czynią mnie mądrzejszym od moich nieprzyjaciół, ponieważ zawsze są przy mnie.
119:99

Stałem się rozumniejszym od wszystkich moich nauczycieli, bo moją myślą jest Twe świadectwo.
119:100

Stałem się roztropniejszym od starców, bo strzegę Twoich przepisów.
119:101

Wstrzymaj moje nogi od wszelkiej złej drogi, abym zachował Twoje słowo.
119:102

Nie odstępuję od Twoich praw, ponieważ Ty mnie prowadzisz.
119:103

Jakże słodkie
[1] są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
119:104

Przez Twoje przepisy nabieram mądrości, dlatego nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.
119:105

Twoje słowo jest pochodnią mojej nogi i światłem na mojej ścieżce.
119:106

Przysiągłem i dotrzymam – strzec sprawiedliwych Twoich wyroków.
119:107

Jestem bardzo znękanym, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego słowa.
119:108

Racz sobie upodobać ofiary moich ust, BOŻE, oraz naucz mnie Twoich praw.
119:109

Moje życie jest zawsze w dłoni, ale nie zapomniałem Twojej nauki.
119:110

Niegodziwi zastawili na mnie sidła, lecz nie zboczyłem od Twych przepisów.
119:111

Twoje świadectwa odziedziczyłem na zawsze, bo one są radością mego serca.
119:112

Skłoniłem moje serce, by na zawsze, do końca wykonywać Twoje ustawy.
119:113

Nienawidzę dwuznacznych, a Twoją naukę umiłowałem.
119:114

Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
119:115

Odstąpcie ode mnie złoczyńcy, bym przestrzegał przykazań mego Boga.
119:116

Wspieraj mnie według Twojego słowa, a będę żył, i w mojej nadziei mnie nie zawstydzaj.
119:117

Pokrzepiaj mnie, bym ocalał, i bym zawsze uważał na Twoje przykazania.
119:118

Zdeptałeś wszystkich, którzy zbaczają od Twoich ustaw, bo daremną jest ich obłuda.
119:119

Odrzucasz żużle - wszystkich niegodziwców ziemi; dlatego umiłowałem Twoje świadectwa.
119:120

Z obawy przed Tobą drętwieje moja cielesna natura oraz lękam się Twych wyroków.
119:121

Spełniałem wyroki i sprawiedliwość; nie zostawiaj mnie moim ciemięzcom.
119:122

Poręcz szczęście Twojemu słudze
[1], by mnie nie ciemiężyli zuchwali.
119:123

Moje oczy spragnione są Twej pomocy oraz sprawiedliwego Twego słowa.
119:124

Czyń z Twoim sługą według Twojej łaski oraz sprawiedliwego Twego słowa.
119:125

Ja jestem Twoim sługą, oświeć mnie, abym poznał Twoje świadectwa.
119:126

Czas działać, WIEKUISTY, bo naruszyli Twoją naukę.
119:127

Dlatego Twoje przykazania umiłowałem ponad złoto, szczere złoto.
119:128

Dlatego wszystkie przepisy - wszystkie uznaję, a nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.
119:129

Cudowne są Twoje świadectwa, dlatego strzeże ich moja dusza.
119:130

Objawienie Twych słów oświeca, nieroztropnych czyni rozumnymi.
119:131

Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
119:132

Zwróć się do mnie i zmiłuj się nade mną, jak przynależy tym, którzy miłują Twoje Imię.
119:133

W Twoim Słowie utwierdź moje kroki i nie daj mną zawładnąć żadnej nieprawości.
119:134

Wybaw mnie od ludzkiego uciemiężenia, abym zachował Twe przepisy.
119:135

Rozświeć Twoje oblicze nad Twoim sługą i naucz mnie Twoich ustaw.
119:136

Strumieniami wód zaszły moje oczy, bo nie przestrzegają Twojej nauki.
119:137

Sprawiedliwym jesteś, WIEKUISTY, oraz prawe są Twoje wyroki.
119:138

Ustanowiłeś sprawiedliwość Twoich świadectw oraz zupełną prawdę.
119:139

Trawi mnie moja gorliwość, ponieważ moi wrogowie zapomnieli Twojego słowa.
119:140

Twoje słowo jest bardzo lite
[1], dlatego Twój sługa je miłuje.
119:141

Poniżony jestem oraz wzgardzony, ale nie zapomniałem Twych przykazań.
119:142

Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością na wieki, a Twoje Prawo jest prawdą.
119:143

Przyszły na mnie niedola i ucisk, lecz Twoje przykazania są mą rozkoszą.
119:144

Twoje świadectwa są sprawiedliwe na wieki; oświeć mnie, abym żył.
119:145

Wołam z całego serca: Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY; i Twoich ustaw przestrzegam.
119:146

Wzywam Cię - dopomóż mi, niech Twoich świadectw przestrzegam.
119:147

Wstaję o świcie i błagam, wypatrując Twojego słowa.
119:148

Moje oczy uprzedzają nocne straże, abym rozważał Twoje wyroki.
119:149

Według Twojej łaski wysłuchaj mojego głosu, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego wyroku
[1].
119:150

Zbliżają się do mnie ci, co idą za podstępem, a od Twojej nauki się oddalili.
119:151

Bliskim jesteś Ty, o BOŻE, a wszystkie Twoje przykazania są prawdą.
119:152

Od dawna znam Twe ustawy, że utwierdziłeś je na wieki.
119:153

Popatrz na moją nędzę i mnie wyswobodź, bowiem nie zapomniałem Twego Prawa.
119:154

Broń mojej sprawy i mnie wyswobodź; daj mi żyć według Twojego słowa.
119:155

Zbawienie
[1] jest dalekie od niegodziwych, bo Twoich ustaw nie pragną.
119:156

Wielkie jest Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
119:157

Liczni są moi wrogowie i prześladowcy, ale od Twoich świadectw nie zboczyłem.
119:158

Widziałem odstępców, którzy nie przestrzegają Twojego słowa oraz się oburzyłem.
119:159

Patrz, że umiłowałem Twoje przykazania, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
119:160

Prawda jest sumą
[1] Twego słowa, i na wieki wszelki wyrok Twojej sprawiedliwości.
119:161

Niewinnie ścigają mnie książęta, bo przed Twoim słowem drży moje serce.
119:162

Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.
119:163

Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę; bowiem umiłowałem Twoje Prawo.
119:164

Siedmiokroć dziennie Cię sławię, z powodu Twoich sprawiedliwych wyroków.
119:165

Wielki pokój dla tych, którzy miłują Twe Prawo i nie ma dla nich pułapek
[1].
119:166

Wypatruję Twojego zbawienia
[1], WIEKUISTY, i spełniam Twe przykazania.
119:167

Moja dusza strzeże Twoich świadectw, bo je bardzo umiłowałem.
119:168

Strzegę przykazań i Twoich świadectw, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.
119:169

Oby doszło przed Ciebie me wołanie, WIEKUISTY, oświeć mnie według Twojego słowa.
119:170

Oby doszła przed Ciebie ma modlitwa, ocal mnie według Twojego słowa.
119:171

Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
119:172

Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
119:173

Niech Twoja ręka będzie ku mej pomocy, bowiem wybrałem Twe przepisy.
119:174

Tęsknię do Twojego zbawienia
[1], WIEKUISTY, a Twe Prawo jest mą rozkoszą.
119:175

Niech żyje moja dusza, by Cię sławiła; Twoje wyroki mnie wspomogą.
119:176

Tułam się jak zbłąkana owca, odszukaj Twojego sługę, bowiem nie zapomniałem Twych przykazań.