1Chwała pienia Dawidowi. Kto mieszka w wspomożeniu nawyższego, w obronie Boga niebieskiego będzie przebywał, 2rzecze PANU: Obrońca mój i ucieczka moja jesteś ty, Bóg mój, w nim będę miał nadzieję. 3Abowiem on mię wyrwał z sidła łowiących i od przykrego słowa. 4Plecami swemi okryje cię, a pod skrzydłami jego nadzieję mieć będziesz. 5Tarczą ogarnie cię prawda jego, nie ulękniesz się od strachu nocnego. 6Od strzały lecącej we dnie, od sprawy chodzącej w ciemności, od najazdu i od czarta południowego. 7Padnie po boku twoim tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej: a ku tobie się nie przybliży. 8Zaiste, oczyma twymi oglądasz i ujźrzysz odpłatę grzeszników. 9Abowiem ty, PANIE, jesteś nadzieja moja, postawiłeś Nawyższego ucieczką twoją. 10Nie przystąpi do ciebie złe i nie przybliży się bicz do przybytku twego. 11Abowiem Anjołom swoim rozkazał o tobie, aby cię strzegli na wszytkich drogach twoich. 12Na ręku będą cię nosić, byś snadź nie obraził o kamień nogi twojej. 13Po źmijej i po bazyliszku chodzić będziesz i podepcesz lwa i smoka. 14Iż we mnie nadzieję miał, wybawię go, obronię go, że poznał imię moje. 15Będzie wołał ku mnie, a ja go wysłucham, z nim jestem w ucisku, wyrwę go i uwielbię go. 16Długością dniów napełnię go, a okażę mu zbawienie moje.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?