Biblia Jakuba WujkaKsięga Psalmów 19:7 ...
19:1
Na koniec, Psalm Dawidowi.
19:2
Niebiosa rozpowiadają chwałę Bożą, a dzieła rąk jego oznajmuje utwierdzenie.
19:3
Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy okazuje znajomość.
19:4
Nie masz języków ani mów, które by nie słyszały głosów ich.
19:5
Na wszytkę ziemię wyszedł głos ich i na kończyny okręgu ziemie słowa ich.
19:6
W Słońcu postawił przybytek swój, a ono jako oblubieniec wychodzący z łożnice swojej, rozweseliło się jako obrzym na bieżenie w drogę.
19:7
Od kraju nieba wyszcie jego, a nawrót jego aż na kraj jego, a nie masz, kto by się mógł zakryć od gorącości jego.
19:8
zakon PANSKI niepokalany, nawracający dusze, świadectwo PANSKIE wierne, dające mądrość malutkim.
19:9
Sprawiedliwości PANSKIE prawe, uweselające serca, przykazanie PANSKIE jasne, oświecające oczy.
19:10
Bojaźń PANSKA święta, trwająca na wieki wieków, sądy PANSKIE prawdziwe, usprawiedliwione same w sobie,
19:11
pożądliwsze nad złoto i nad mnogie kamienie drogie i słodsze nad miód i plastr miodowy.
19:12
Abowiem sługa twój strzeże ich, w przestrzeganiu ich odpłata wielka.
19:13
Występki któż rozumie? Od skrytych moich oczyść mię i od cudzych sfolguj słudze twemu.
19:14
Jeśli nade mną panować nie będą, tedy niepokalanym będę: i będę oczyścion od grzechu nawiętszego.