Biblia Jakuba Wujka
Księga: Dzieje Apostolskie 11:1
I usłyszeli apostołowie i bracia, którzy byli w Żydowskiej ziemi, że i pogani przyjęli słowo Boże.
A gdy Piotr przyszedł do Jeruzalem, spierali się przeciwko niemu, którzy byli z obrzezania, mówiąc:
Jam był w mieście Joppie, modląc się, i widziałem w zachwyceniu widzenie: zstępujące niejakie naczynie, jakoby prześcieradło wielkie, za cztery końce spuszczone z nieba, i przyszło aż do mnie.
W które pilnie patrząc, Przypatrowałem się i ujźrzałem czworonogie ziemskie i bestyje, i płazy, i ptastwa powietrzne.
I rzekłem: Żadnym sposobem, Panie, abowiem nigdy nic pospolitego abo nieczystego nie weszło w usta moje.
I rzekł mi Duch, abych z nimi szedł, nic nie wątpiąc. Szli też ze mną i ci sześć bracia, i weszliśmy w dom męża.
I powiedział nam, jako widział Anjoła w domu swym, stojącego i mówiącego mu: Pośli do Joppy a przyzów Szymona, którego nazywają Piotrem,
I wspomniałem na słowo Pańskie, jako powiadał: Jan ci chrzcił wodą, ale wy będziecie chrzczeni Duchem świętym.
Jeśliż im tedy tęż łaskę dał Bóg jako i nam, którzyśmy uwierzyli w Pana Jezusa Chrystusa: ja com był, żebych mógł zabronić Bogu?
A to usłyszawszy, umilkli i chwalili Boga, mówiąc: Toć tedy i Poganom dał Bóg pokutę ku żywotowi.
A oni, którzy byli rozproszeni przed utrapieniem, które się zstało za Szczepana, przeszli aż do Fenicyjej, i Cypru, i Antiochijej, żadnemu nie powiadając słowa, jedno samym Żydom.
A byli niektórzy z nich mężowie Cypryjczycy, i Cyrenejczycy, którzy, gdy weszli do Antiochijej, mówili i do Greków, opowiadając Pana Jezusa.
I przyszła o nich wieść do uszu kościoła, który był w Jeruzalem, i posłali Barnabasza aż do Antiochijej.
Który przyszedszy i łaskę Bożą oglądawszy, uradował się i upominał wszytkich, aby w przedsięwzięciu serdecznym trwali w Panu.
I szedł Barnabasz do Tarsu, aby szukał Szawła. Którego gdy nalazł, przyprowadził do Antiochijej.
I cały rok bawili się tam w kościele i uczyli rzeszę obfitą, tak iż napierwej nazwano w Antiochijej ucznie Chrześcijany.
A powstawszy jeden z nich, imieniem Agabus, oznajmował przez Ducha, iż miał być głód wielki po wszytkim świecie: który był za Klaudiusza.
A uczniowie, jako kto miał, postanowili każdy posłać na posługowanie braciej, którzy mieszkali w Żydowskiej ziemi.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?