Biblia Gdańska (1632)Księga: Psalmów 9:13 ...
9:1
Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
9:2
Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
9:3
Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!
9:4
Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.
9:5
Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.
9:6
Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.
9:7
O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
9:8
Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
9:9
On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.
9:10
I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
9:11
I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.
9:12
Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
9:13
Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
9:14
Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
9:15
Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.
9:16
Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.
9:17
Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
9:18
Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
9:19
Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
9:20
Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.
9:21
Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi. Sela.