Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 25:9
25:1

Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! duszę moję podnoszę.
25:2

Boże mój! w tobie ufam; niech nie będę zawstydzony, niech się nie weselą nieprzyjaciele moi ze mnie.
25:3

A tak wszyscy, którzy oczekują ciebie, nie będą zawstydzeni; zawstydzeni będą bez przyczyny nieprawość czyniący.
25:4

Panie! daj mi poznać drogi twe, ścieżek twoich naucz mię.
25:5

Daj, abym chodził w prawdzie twojej, i naucz mię; boś ty jest Bóg zbawienia mego; ciebie oczekuję dnia każdego.
25:6

Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.
25:7

Grzechów młodości mojej, i przestępstw moich nie racz pamiętać; według miłosierdzia twego wspomnij na mię, dla dobroci twojej, Panie!
25:8

Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.
25:9

Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej.
25:10

Wszystkie ścieżki Pańskie są miłosierdzie i prawda tym, którzy strzegą przymierza jego, i świadectwa jego.
25:11

Panie! dla imienia twego odpuść nieprawość moję, bo wielka jest.
25:12

Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
25:13

Dusza jego w dobrem przemieszkiwać będzie, a nasienie jego odziedziczy ziemię.
25:14

Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.
25:15

Oczy moje ustawicznie patrzą na Pana; albowiem on wywodzi z sieci nogi moje.
25:16

Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.
25:17

Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.
25:18

Obacz udręczenie moje, i pracę moję, a odpuść wszystkie grzechy moje.
25:19

Obacz nieprzyjaciół moich, jako się rozmnożyli, a mają mię niesłusznie w nienawiści.
25:20

Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, abym nie był pohańbiony; bo w tobie nadzieję mam.
25:21

Niewinność i szczerość niech mię strzegą; bom na cię oczekiwał.
25:22

O Boże! wybawże Izraela ze wszystkich ucisków jego.