Biblia Gdańska (1632)Księga: Przypowieści Salomonowych 18:20 ...
18:1
Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
18:2
Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
18:3
Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
18:4
Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
18:5
Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
18:6
Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
18:7
Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
18:8
Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
18:9
Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
18:10
Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
18:11
Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
18:12
Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
18:13
Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
18:14
Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
18:15
Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
18:16
Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
18:17
Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.
18:18
Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
18:19
Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
18:20
Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
18:21
Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
18:22
Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
18:23
Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
18:24
Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.