Biblia Gdańska (1632)Księga: Ijobowa 21:9 ...
21:1
A odpowiadając Ijob rzekł:
21:2
Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
21:3
Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
21:4
Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
21:5
Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
21:6
Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
21:7
Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?
21:8
Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.
21:9
Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.
21:10
Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.
21:11
Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.
21:12
Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.
21:13
Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
21:14
Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.
21:15
Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?
21:16
Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
21:17
Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
21:18
Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.
21:19
Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
21:20
Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.
21:21
Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
21:22
Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
21:23
Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
21:24
Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,
21:25
Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.
21:26
Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.
21:27
Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.
21:28
Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?
21:29
Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?
21:30
Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.
21:31
Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
21:32
Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.
21:33
Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.
21:34
Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?