Biblia Gdańska (1632)
Księga: Ijobowa 13:12
13:1

Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
13:2

Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.
13:3

Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
13:4

Boście wy sprawcy kłamstwa: wszyscyście wy lekarze nikczemni.
13:5

Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
13:6

Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
13:7

Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
13:8

Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?
13:9

Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?
13:10

Zaiste karać was będzie, jeźlibyście skrycie twarz jego przyjmowali.
13:11

Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?
13:12

Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.
13:13

Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
13:14

Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
13:15

Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
13:16

Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
13:17

Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
13:18

Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
13:19

Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
13:20

Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
13:21

Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
13:22

Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
13:23

Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi.
13:24

Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?
13:25

Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?
13:26

Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;
13:27

I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
13:28

Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.