Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: List do Hebrajczyków 2:11

Tytuł oryginalny
List do Żydów

¹A przeto mamy nawięcej pilnować tych rzeczy, któreśmy słyszeli, iżbyśmy się kiedy nie rozstąpili. ²Abowiem jesli słowo powiedziane przez anioły było trwałe, a każde przestępstwo i nieposłuszeństwo sprawiedliwą zapłatę odniosło. ³Jakoż my ujdziemy, jeslibyśmy takowego zbawienia zaniedbali, które gdy przez samego Pana napirwej opowiedziane było od tych, którzy je słyszeli, było nam potwirdzone? ⁴A Bóg wespół świadczył i przez znaki, przez cuda i rozmaite mocy i przez udzielenie Ducha świętego według swej wolej. ⁵Abowiemci aniołom nie poddał onego świata przyszłego, o którym mówimy. ⁶A niektóry świadczył na niektórym miejscu mówiąc: Cóż jest człowiek, iż go pamiętasz, abo syn człowieczy, iż nań wzgląd masz? ⁷Uczyniłeś go mało co niższym nad anioły, ukoronowałeś go chwałą i czcią i postanowiłeś go nad wszytkimi sprawami rąk twoich. ⁸Poddałeś wszytki rzeczy pod nogi jego. A zaiste przez to, iż mu wszytki rzeczy poddał, nic nie opuścił, coby jemu poddanego nie było. Jednak teraz jeszcze nie widzimy wszytkich rzeczy być mu poddanych. ⁹Ale Jezusa onego obaczamy ukoronowanego chwałą i czcią, który się mało co zstał niższym nad anioły, dla męki śmierci, aby z łaski Bożej za wszytki śmierci skosztował. ¹⁰Abowiem godziło się, aby ten, dla którego są wszytki rzeczy i przez którego są wszytki rzeczy, wiele synów do chwały przywodząc, książę zbawienia ich przez męki poświęcił. ¹¹Bo i ten, który poświęca i ci, którzy bywają poświęceni, z jednego są wszyscy, dla której przyczyny nie wstyda się bracią ich nazywać. ¹²Mówiąc: Opowiem imię twoje braciej mojej, w pośrzodku kościoła pieśni tobie zaśpiewam. ¹³I zasię: Będę jemu dufał; a zasię: Oto ja i dzieci, które mi dał Bóg. ¹⁴Iż tedy dzieci uczestniki są ciała i krwie, także i on zstał się uczestnikiem tych rzeczy, aby przez śmierć zniszczył tego, który miał państwo śmierci, to jest czarta. ¹⁵A iżby wyzwolił ty, którzykolwiek przez bojaźń śmierci, przez wszytek żywot poddani byli pod niewolą. ¹⁶Bo zaiste nie przyjmował aniołów, ale plemię Abraamowe przyjmował. ¹⁷Skąd miał we wszytkim być podobnym braciej, aby był miłosiernym i wiernym kapłanem w tych rzeczach, które się u Boga dziać miały, ku ubłaganiu grzechów ludzkich. ¹⁸Abowiem z tego co cirpiał, gdy był kuszon, może i ty, którzy kuszeni bywają podpomóc.