Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga Hioba 36:7

Tytuł oryginalny
Księgi Hiobowe

¹Nad to jeszcze Elihu tak powiedział: ²Zetrwajże mię maluczko, abych rozmawiał z tobą, abowiem mam jeszcze więcej z tobą mówić z strony Boga. ³Wezmę umiejętność swą z daleka, a Stworzycielowi mojemu przyczytam sprawiedliwość. ⁴Boć zaprawdę słowa moje nie są fałszywe, a doskonały w umiejętności jest przy tobie. ⁵Oto Bóg mocny nie odrzuca żadnego, gdyż jest możnym, a serca niezwyciężonego. ⁶Nie żywi niepobożnego, a czyni sprawiedliwość ubogim. ⁷Nie zawściąga od sprawiedliwego oczu swoich, a sadza je z królmi na stolicy na wieki i bywają wywyższeni. ⁸A chociażby byli okowani w pęta, abo związani ciężkością ubóstwa. ⁹Tedy im oznajmuje sprawy ich, a iż się zmocniły przestępstwa ich. ¹⁰I otwarza im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi im, aby się nawrócili od złości. ¹¹Jesli będą posłuszni, a będą mi służyć, dokończą dni swoich w szczęściu, a lat swych w rozkoszy. ¹²A jesli nie będą słuchać, przyjdą pod miecz, a pomrą bez umiejętności. ¹³Ale ludzie serca obłudnego wzruszają na się gniew, ani wołają kiedy je zwiążę. ¹⁴Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich miedzy nieczystymi. ¹⁵Wyrwie ubogiego z ubóstwa jego, a otworzy ucho jego w uciśnieniu. ¹⁶I ciebie-ć by wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie nie masz żadnego ucisku, a to co by leżało na stole twoim, byłoby pełno tłustości. ¹⁷Tyś wypełnił rozsądek niepobożnego, a wszakoż sprawiedliwość i sąd mocnie się zostoją. ¹⁸Zaisteć gniew Boży nad tobą, który cię porwie i z majętnością, a nie odkupisz się wielkością darów. ¹⁹Nie będzieć miał baczności nad bogactwa twoje, ani na złoto, ani na wszytki mocy. ²⁰Nie frasuj się w nocy, jako wytraca narody z miejsca ich. ²¹Strzeż, abyś się nie oglądał na złości, abowiemeś to obrał dla utrapienia. ²²Oto Bóg wywyższa mocą swoją, któż jest jemu równym w nauce? ²³Któż jest nad niem, aby się wywiedział drogi jego, a kto wżdy rzekł: Czyniłeś nieprawość! ²⁴Pamiętaj, abyś zacnie uważał sprawę jego, na którą ludzie wzglądają. ²⁵I którą wszyscy ludzie widzą, a człowiek się jej przypatruje z daleka. ²⁶Oto Bóg jest nazacniejszy i nie znamy go, ani liczby lat jego wiemy. ²⁷Który gdy zatrzyma krople wód, tedy dżdże płyną przez mgły jego. ²⁸Abowiem iż płyną przez obłoki, tedy ściekają obficie na ludzi. ²⁹Nad to, izali kto zrozumie różność obłoków i grzmienie przybytku jego? ³⁰Oto rozciągnął nad nim światłość swoję, a okrył wody morskie. ³¹Abowiem przez ty rzeczy sądzi narody i daje obficie pokarmy. ³²Zakrywa światłość swoję obłoki, a rozkazuje im, aby jej zachodziły. ³³Tedy o nim oznajmuje towarzysz jego, a stawa się wielkie trzaskanie, kiedy ustępuje wzgórę.