„Aż do granicy wypchną cię wszyscy, z którymi masz przymierze; zdradzą cię, moc wezmą nad tobą ci, z którymi masz pokój; którzy chleb twój jedzą, ranęć zdradliwie zadadzą, tak, iż się nie obaczysz.”

Biblia Gdańska (1632): Abdyjasz 1,7

Porównanie wersetów
King James Version - Księga Hioba 2,12

King James Version

And when they lifted up their eyes afar off, and knew him not, they lifted up their voice, and wept; and they rent every one his mantle, and sprinkled dust upon their heads toward heaven.
Księga Hioba 2,12

Biblia Brzeska

Którzy podnióższy nań z daleka oczy swoje, nie poznali go i płakali głosem wielkim, rozdarszy każdy na sobie szatę swą, sypiąc proch na głowę swoję, a miecąc ku górze.
Księga Hioba 2,12

Biblia Gdańska (1632)

A podniósłszy oczy swoje z daleka, nie poznali go, i wyniósłszy głos swój płakali, a rozdarłszy każdy płaszcz swój miotali proch nad głowy swe ku niebu;
Ijobowa 2,12

Biblia Gdańska (1881)

A podniósłszy oczy swoje z daleka, nie poznali go, i wyniósłszy głos swój płakali, a rozdarłszy każdy płaszcz swój miotali proch nad głowy swe ku niebu;
Ijobowa 2,12

Biblia Tysiąclecia

Skoro jednak spojrzeli z daleka, nie mogli go poznać. Podnieśli swój głos i zapłakali. Każdy z nich rozdarł swe szaty i rzucał proch w górę na głowę.
Księga Hioba 2,12

Biblia Warszawska

A gdy z daleka spojrzeli na niego, nie poznali go; poczęli głośno płakać i każdy z nich rozdarł swoje szaty, i rzucali proch w górę na swoje głowy.
Księga Joba 2,12

Biblia Jakuba Wujka

A podniówszy z daleka oczy swe, nie poznali go, i zakrzyknąwszy płakali, a rozdarwszy szaty swe sypali proch na głowy swe ku niebu.
Księga Hioba 2,12

Nowa Biblia Gdańska

A kiedy z pewnego oddalenia podnieśli swoje oczy oraz go nie poznali, zaczęli głośno płakać i każdy rozdarł swój płaszcz, po czym nad swoje głowy rzucali proch ku niebu.
Księga Ijoba 2,12

Biblia Przekład Toruński


Uwspółcześniona Biblia Gdańska

A gdy z daleka podnieśli swoje oczy, nie poznali go. Podnieśli swój głos i płakali, a potem każdy z nich rozdarł swój płaszcz i rzucał proch w górę na swoją głowę;
Księga Hioba 2,12

American Standard Version

And when they lifted up their eyes afar off, and knew him not, they lifted up their voice, and wept; and they rent every one his robe, and sprinkled dust upon their heads toward heaven.
Księga Hioba 2,12

Clementine Vulgate

Cumque elevassent procul oculos suos, non cognoverunt eum, et exclamantes ploraverunt, scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in clum.
Księga Hioba 2,12

Septuaginta LXX


Textus Receptus NT


Young's Literal Translation

and they lift up their eyes from afar and have not discerned him, and they lift up their voice and weep, and rend each his robe, and sprinkle dust on their heads -- heavenward.
Księga Hioba 2,12

World English Bible

When they lifted up their eyes from a distance, and didn't recognize him, they raised their voices, and wept; and they each tore his robe, and sprinkled dust on their heads toward the sky.
Księga Hioba 2,12

Westminster Leningrad Codex

וַיִּשְׂאוּ אֶת־עֵינֵיהֶם מֵרָחֹוק וְלֹא הִכִּירֻהוּ וַיִּשְׂאוּ קֹולָם וַיִּבְכּוּ וַיִּקְרְעוּ אִישׁ מְעִלֹו וַיִּזְרְקוּ עָפָר עַל־רָאשֵׁיהֶם הַשָּׁמָיְמָה׃
Księga Joba 2,12
 

Nawigacja

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić