Biblia WarszawskaKsięga Psalmów 92:1 92:1
Psalm. Pieśń na dzień sabatu.
92:2
Dobrze jest dziękować Panu I opiewać imię twe, o Najwyższy,
92:3
Obwieszczać z rana łaskę twoją, A w nocy wierność twoją,
92:4
Na lutni o dziesięciu strunach I na harfie przy dźwięku cytry.
92:5
Bo rozweseliłeś mnie, Panie, czynami twymi, Raduję się z dzieł rąk twoich.
92:6
Jakże wielkie są dzieła twoje, Panie, Bardzo głębokie są myśli twoje!
92:7
Człowiek nierozumny nie zna ich, A głupi nie pojmuje tego.
92:8
Choć wyrastają bezbożni jak ziele I kwitną wszyscy złoczyńcy, i tak zginą na zawsze.
92:9
Ty zaś, Panie, jesteś wywyższony na wieki.
92:10
Bo oto nieprzyjaciele twoi, Panie, Bo oto nieprzyjaciele twoi zginą, Pójdą w rozsypkę wszyscy złoczyńcy.
92:11
Róg mój wywyższyłeś jak róg bawołu, Namaściłeś mnie świeżym olejkiem.
92:12
Oko moje spoglądać będzie z pogardą na nieprzyjaciół moich; Uszy moje usłyszą o klęsce złośników, Którzy powstają przeciwko mnie.
92:13
Sprawiedliwy wyrośnie jak palma, Rozrośnie się jak cedr Libanu.
92:14
Zasadzeni w domu Pańskim Wyrastają w dziedzińcach Boga naszego.
92:15
Jeszcze w starości przynoszą owoc, Są w pełni sił i świeżości,
92:16
Aby obwieszczać, że Pan jest prawy, Że jest opoką moją, i nie ma w nim nieprawości.