Biblia Warszawska
Księga Psalmów 51:4
51:1

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy,
51:2

Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan.
51:3

Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje!
51:4

Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego!
51:5

Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną.
51:6

Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach twoich, Abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, Czysty w sądzie swoim.
51:7

Oto urodziłem się w przewinieniu I w grzechu poczęła mnie matka moja.
51:8

Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy I objawiasz mi mądrość ukrytą.
51:9

Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; Obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę.
51:10

Daj, bym usłyszał radość i wesele, Niech się rozradują kości, które skruszyłeś!
51:11

Zakryj oblicze swoje przed grzechami moimi I zgładź wszystkie winy moje.
51:12

Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie!
51:13

Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego!
51:14

Przywróć mi radość z wybawienia twego I wesprzyj mnie duchem ochoczym!
51:15

Przestępców będę nauczał dróg twoich, I grzesznicy nawrócą się do ciebie.
51:16

Wybaw mnie od winy za krwi przelanie, Boże, Boże zbawienia mego, A język mój z radością wysławiać będzie sprawiedliwość twoją!
51:17

Panie! Otwórz wargi moje, A usta moje głosić będą chwałę twoją!
51:18

Albowiem ofiar nie żądasz, A całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć.
51:19

Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże.
51:20

Zechciej w łasce swej dobrze czynić Syjonowi, Odbuduj mury Jeruzalemu!
51:21

Wtedy przyjmiesz prawe ofiary, Ofiary ogniowe i całopalenia, Wtedy ofiarują cielce na ołtarzu twoim.