Biblia Warszawska
Księga Joba 29:8
29:1

Potem Job dalej prowadził swoją rzecz, mówiąc:
29:2

Obym był jak za dawnych miesięcy, jak za dni, gdy mnie jeszcze strzegł Bóg,
29:3

Gdy jego pochodnia jaśniała mi nad głową, gdy w jego świetle chodziłem w ciemności,
29:4

Gdy byłem w pełni moich lat, gdy Bóg osłaniał jeszcze mój namiot,
29:5

Gdy Wszechmocny był jeszcze ze mną, gdy otaczały mnie dzieci moje,
29:6

Gdy moje nogi kąpały się w mleku, a skała, gdym stał na niej, wylewała potoki oliwy,
29:7

Gdy szedłem przez bramę do miasta i zajmowałem na rynku swoje miejsce!
29:8

Gdy zobaczyli mnie młodzi, ustępowali mi miejsca, podczas gdy sędziwi, dźwignąwszy się ze swoich miejsc, stali,
29:9

Dostojnicy przerywali swoje mowy i przykładali dłoń do swoich ust.
29:10

Głos przywódców milkł, a ich język przylgnął im do podniebienia.
29:11

Tak! Ucho, które mnie słyszało, życzyło mi szczęścia, a oko, które mnie widziało, przyświadczało mi,
29:12

Bo uratowałem ubogiego, gdy wołał o pomoc, sierotę i każdego, kto nie miał opiekuna.
29:13

Błogosławieństwo ginącego zstępowało na mnie, serce wdowy rozweselałem,
29:14

Przyodziewałem się w sprawiedliwość i ona mnie okrywała; moja prawość była mi jakby płaszczem i zawojem.
29:15

Byłem oczyma dla ślepego i nogami dla chromego.
29:16

Byłem ojcem dla biednych i rozpatrywałem sprawę nieznajomego.
29:17

Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wyrywałem łup z jego zębów.
29:18

Wtedy myślałem: Umrę w moim rodzinnym gnieździe i będę żył długo jak feniks.
29:19

Korzeń mój zwrócony jest ku wodzie, a rosa w nocy kładzie się na moich gałęziach.
29:20

Będę się zawsze cieszył szacunkiem, a mój łuk w mej ręce odnowi się.
29:21

Słuchano mnie i czekano na mnie, i w milczeniu przyjmowano moją radę.
29:22

Gdy zabrałem głos, nie odzywano się, moje słowo spływało na nich niby krople.
29:23

Czekali na mnie jak na deszcz i otwierali usta jak na ochłodę.
29:24

Gdy uśmiechałem się do nich, to nabierali otuchy, pogoda mojego oblicza pocieszała pogrążonych w żałobie.
29:25

Gdy do nich przychodziłem, siadałem na głównym miejscu, przebywałem wśród nich jak król wśród swoich wojowników.